I SA/Wa 1184/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi U.T., M.T., A.K. i L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek K.B., zwanej dalej wnioskodawczynią, o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, ze względu na braki formalne wniosku, tj. nieokreślenie przedmiotu żądania (rubryka 4 formularza pozostała niewypełniona) oraz przekreślenie rubryki 12 formularza zawierającej oświadczenie w przedmiocie zatrudniania lub pozostawania w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 30 maja 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął sprzeciw wnioskodawczyni od powyższego zarządzenia, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zdaniem wnioskodawczyni, cyt.: "brak złożenia podpisu nie może być traktowany jako uchybienie przepisom postępowania, a raczej powinien być traktowany jako konieczność uniknięcia złożenia podpisu pod oświadczeniem, które z powodu uchybienia ustawodawcy nie może zostać sprecyzowane co do jego zakresu, w związku z czym grozi złożeniem oświadczenia nie pozostającego w zgodzie z zasadą prawdy materialnej ". Mając na uwadze, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej jako "P.p.s.a." w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz.658), wobec wniesienia sprzeciwu od zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego, zarządzenie to traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśl natomiast art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Stosownie zaś do art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni została prawidłowo wezwana zarządzeniem z dnia 19 lutego 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez określenie przedmiotu żądania (rubryka 4 formularza pozostała niewypełniona) oraz złożenie prawidłowego oświadczenia w przedmiocie zatrudniania lub pozostawania w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 29 marca 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do złożenia prawidłowo wypełnionego formularza upływał z dniem 5 kwietnia 2016 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu wnioskodawczyni nie uzupełniła braków formalnych złożonego wniosku. Braków tych nie uzupełniła również na etapie wniesienia sprzeciwu. Z powyższych względów, wniosek wnioskodawczyni o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 257 w związku z art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.