I SA/Wa 1185/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Emilia Lewandowska Sędziowie WSA - Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) WSA - Joanna Skiba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. wniosku B.B. z dnia 26 października 2017 r. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi U.T. , A.K. , L.W. i M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia : odmówić dopuszczenia B. B. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika. UZASADNIENIE POSTANOWIENIA Pismem z dnia [...] października 2017 r. (data wpływu [...] października 2017 r.) B.B. wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w związku z umową darowizny zawartą w dniu [...] listopada 2016 r., Rep. A nr [...]. Wniosła również o dołączenie ww. aktu notarialnego, który został złożony do akt spraw o sygn. I SA/Wa 1502/12 i sygn. I SA/Wa 1503/12. Sąd rozpoznał wniosek na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 33 § 2 P.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą pojęcie interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, ma charakter materialnoprawny, tzn. musi wynikać z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Zatem, aby podmiot został dopuszczony do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika, musi wykazać istnienie normy prawa materialnego przewidującej w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania decyzji lub podjęcia czynności. Wnioskująca o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu nie uzasadniła wniosku. Nie powołała się na żaden przepis prawa materialnego, który mógłby dawać jej przymiot uczestnika w niniejszym postępowaniu. Nie była ona uczestniczką postępowania zakończonego wydaniem decyzji o sprzedaży lokalu, ani zaskarżonej decyzji, nie legitymuje się też tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości. Swój interes prawny upatruje w prawach nabytych - umowie darowizny, której jednakże nie załączyła do wniosku. Podnieść należy, że to na podmiocie składającym wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu ciąży obowiązek wykazania swojego interesu i przedłożenia wszystkich koniecznych dokumentów, do konkretnej sprawy (a nie powoływanie się na dokumenty złożone do innych spraw), uzasadniających, w jego ocenie, interes prawny, które to dokumenty wraz z argumentacją zawartą we wniosku umożliwią jego rozpoznanie. Z pisma powinno wynikać w czym wnioskodawca upatruje swój interes prawny. Uzasadnienie treści wniosku i złożenie stosownych dokumentów jest tym bardziej konieczne, gdy wnioskujący składa pismo tuż przed rozprawą, na której sąd rozpoznaje sprawę merytorycznie. Jednocześnie zważyć należy, że przedmiotowe postępowanie dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu w budynku położonym na działce przy ulicy [...]. Nieruchomość ta objęta została działaniem dekretu [...]. W niniejszej sprawie spór dotyczy legitymacji czynnej wynikającej z przepisu art. 28 kpa w zw. z art. 5,7, 8 i 9 dekretu z 26 października 1945 r., a także przepisów art. 10 ust.1 ustawy z 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach i art. 4 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. Prawo lokalowe - do żądania stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu. Powstał on na tle zawartych w latach 1955-1956 umów pomiędzy A.D. i spadkobiercami W.D., a I.S. w związku z orzeczeniem administracyjnym z [...] lutego 1952 r. oraz w związku z przejęciem przez Skarb Państwa nieruchomości nr hip. [...]. Zarówno organy jak i sądy różnorodnie oceniały kwestię legitymacji stron w postępowaniach dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Wynikiem tej oceny były też różne rozstrzygnięcia z wniosku określonych podmiotów o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika. Jednakże kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie ma wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 736/13. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny dokonał oceny umów z 1955 r. i 1956 r., które były podstawą rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji wskazując, że umowy te zostały sporządzone we właściwej formie i objęły całość roszczeń i uprawnień dekretowych służących pierwotnym współwłaścicielom. Stanowisko zawarte w uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd w niniejszym składzie podziela i uznaje je za własne. Postanowienia odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniach dotyczących nieruchomości przy ul. [...] wnioskujących o to podmiotów były również przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który podzielił i powołał stanowisko przedstawione przez ten Sąd w sprawie o sygn. akt I OSK 736/13, uznając nieskuteczność wywodzenia interesu prawnego z aktualnie zawieranych umów darowizny (postanowienia NSA z 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1758/16, z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt I OZ 2/17). Stanowisko to Sąd w niniejszym składzie podziela. Ze wszystkich wyżej wskazanych przyczyn nie sposób uznać, że B.B. wykazała posiadanie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu. Dlatego na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.