I SA/Wa 1187/14

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-01

Skład orzekający: Justyna Wtulich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., powinien być rozpoznany na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli sprawa została wszczęta w drugiej instancji przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., powinien być rozpoznany na podstawie przepisów dotychczasowych (rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.), jeżeli sprawa została wszczęta w drugiej instancji przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia i nie została zakończona przed tą datą. Wynagrodzenie adwokata z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, przy braku prowadzenia sprawy w drugiej instancji przez tego samego adwokata, wynosi 75% stawki minimalnej, powiększone o podatek VAT.
Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu złożył adwokat W. A., który reprezentował stronę w postępowaniu przed WSA i NSA. WSA w Warszawie oddalił skargę strony, a następnie NSA oddalił skargę kasacyjną. Adwokatowi przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Sprawa została wszczęta w II instancji przed wejściem w życie nowego rozporządzenia dotyczącego kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz adwokata W. A. kwotę 180,00 zł wynagrodzenia oraz kwotę 41,40 zł tytułem podatku VAT, łącznie 221,40 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. A. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. A. kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych), oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy). Wyrokiem z dnia 25 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 9 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – W. A. W dniu 17 listopada 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata od powyższego wyroku. Pełnomocnik w skardze zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie były pokryte w żadnej części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 grudnia 2015 r. sygn. akt I OSK 248/15 oddalił skargę kasacyjną. Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że na rozprawie w dniu 30 grudnia 2015 r. skarżąca była reprezentowana przez adw. W. A. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz.461 j.t.) przestało obowiązywać. Stosownie do treści § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niniejsza sprawa została wszczęta w II instancji w dniu 17 listopada 2014 r. (data wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu) i nie została zakończona przed wejściem w życie (1 stycznia 2016 r.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, a zatem do rozpoznania wniosku pełnomocnika znajdują zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz.461 j.t.). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit a ww. Rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony przed wydanym przez Sąd w dniu 25 września 2014 r. wyrokiem oddalającym skargę, a zatem w drugiej instancji prowadził sprawy ten sam adwokat. Pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku oraz reprezentował skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia. Z tego względu, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych (75 % stawki minimalnej) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit a wyżej powołanego Rozporządzenia w zw. z art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło