I SA/Wa 1189/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Marek Leszczyński WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Kinga Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi E. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr[...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej E. G. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zawartą na stronie 4 uzasadnienia własnej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Sprostowania dokonano w ten sposób, że na stronie 4 uzasadnienia ww. decyzji błędny zapis: "Biorąc pod uwagę fakt, że pismem z dnia 9 listopada 2011 r. Agencja Nieruchomości Rolnych wycofała swój wniosek – orzeczono jak w sentencji", zastąpiono słowami "Biorąc pod uwagę fakt, że majątek ziemski w M. został przejęty na podstawie art. 2 ust. 1 lit. b dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej reformie rolnej - orzeczono jak w sentencji". W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia organ l instancji wskazał, że sprostowany zapis znalazł się tam omyłkowo i nie dotyczy sprawy będącej przedmiotem tej decyzji. Na powyższe postanowienie skarżąca E. G. wniosła zażalenie. Postanowieniem z [...] maja 2012 r. nr[...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy postanowienie organu l instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowa omyłka pisarska ma charakter oczywistej omyłki, której sprostowania organ mógł dokonać w trybie art. 113 §1 kpa. Powyższy błąd nie miał wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, a jego pojawienie się nie zmienia treści decyzji. Organ odwoławczy podkreślił, że z akt administracyjnych wynika bezspornie, iż w rzeczonej sprawie Agencja Nieruchomości Rolnych nie składała żadnych wniosków, wobec czego nie mogła ich wycofać. Na powyższe postanowienie organu odwoławczego z dnia 17 maja 2012 r., skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 113 § 1 k.p.a., polegające na sprostowaniu w decyzji administracyjnej treści, które nie są ani błędem pisarskim ani oczywistą omyłką. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądowa kontrola działalności administracji, sprawowana zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), obejmuje badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w tym kontekście zarzuty sąd uznał, że skarga jest zasadna . W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu pozostaje to, czy sprostowanie dokonane przez organ I instancji może zostać uznane za oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przepisy kpa nie definiują pojęcia "oczywistej omyłki", to jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych wywodzi się, że za oczywistą omyłkę, w rozumieniu tego przepisu, należy uznać błąd, który nie wpływa na znaczenie merytoryczne aktu administracyjnego i jego charakter nie budzi wątpliwości w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy lub stanu prawnego. Przykładem oczywistej omyłki jest przestawienie liter w wyrazie lub dodanie zbędnej litery. W omawianym trybie nie można w żadnym wypadku prostować wad istotnych decyzji, tzn. błędów i omyłek istotnych, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc odnoszących się do ustalenia obowiązującego prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Prostowanie tego rodzaju wad decyzji prowadziłoby do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Odnosząc powyższe wyjaśnienia do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, że zasadnie wywodzi skarżąca, że zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji wykracza poza zakres normy zawartej w art. 113 § 1 kpa . W świetle tego przepisu nie jest dopuszczalne sprostowanie omyłki polegającej na zastąpieniu w uzasadnieniu decyzji zdania "Biorąc pod uwagę fakt, że pismem z dnia 9 listopada 2011 r. Agencja Nieruchomości Rolnych wycofała swój wniosek – orzeczono jak w sentencji", zdaniem " Biorąc pod uwagę fakt, że majątek ziemski w M. został przejęty na podstawie art.2 ust. 1 lit. b dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej reformie rolnej - orzeczono jak w sentencji". Charakter zmiany nie wskazuje na to, by w istocie nastąpiła oczywista omyłka pisarska, gdyż podstawy prawne wskazane w komparycji decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. oraz w jej sprostowanym uzasadnieniu różnią się. Tego rodzaju pomyłka nie może zdaniem Sądu zostać skorygowana w trybie art. 113 §1 kpa. W tej sytuacji słusznie podnosi skarżąca, że zastąpienie jednego zdania drugim są istotną zmianą. W ten sposób Wojewoda [...], dokonał merytorycznej zmiany swojej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r., uzupełniając ją o nowe elementy. Uznając, iż narusza to art. 113 § 1 k.p.a. w sposób istotny, mogący mieć wpływ na wynik sprawy, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy administracji winny uwzględnić powyższe stanowisko sądu, dotyczące zakresu stosowania art. 113 § 1 kpa. Na podstawie art. 152 P.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach obejmujących wpis od skargi orzeczono w oparciu o przepis art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., uwzględniając w tym zakresie wniosek zawarty w skardze.