I SA/Wa 1195/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] ([...]) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę [...] ([...]) złotych oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...] ([...]) złotych. I. Stan faktyczny 1. Decyzją z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] Prezydent W. odmówił przyznania J.S. (dalej powoływany jako skarżący) zasiłku celowego specjalnego w wysokości [..] zł na zakup leków, [...] zł na zakup szczepionki oraz posiłków [...]. 2. Decyzją z dnia [..] kwietnia 2013 r. nr [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że skarżący osiąga dochód miesięczny w wysokości [..] złotych miesięcznie, co znaczenie przewyższa kryterium dochodowe 542 zł uprawniające do świadczeń pieniężnych. Kolegium wskazało, że w takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 41 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Zgodnie z tym przepisem w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi. Organ wskazał, że sytuacja skarżącego nie jest szczególna na tle innych osób potrzebujących, których dochód nieznacznie przekracza kryterium dochodowe i nie dysponują porównywalnymi zasobami. Skarżący posiada bowiem nie tylko stały dochód w postaci emerytury oraz zasiłku pielęgnacyjnego ale również majątek w [...]. Ponadto córka skarżącego pobiera świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad skarżącym w wysokości [...] zł. Nie może być więc mowy o szczególnie uzasadnionym przypadku w odniesieniu do skarżącego. 3. Na powyższą decyzję Kolegium skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Nie zgadzając się z kwestionowanym rozstrzygnięciem organu skarżący w obszernym uzasadnieniu skargi opisał swoją trudną sytuację finansową i zdrowotną. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. II. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zaznaczyć trzeba, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm., dalej zwana ,,ustawą"), pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. W świetle ustawy potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. 2. Wobec powyższego zasadnym było rozważenie przez organ możliwości przyznania skarżącemu zasiłku celowego specjalnego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym artykułem w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi. Przy czym organ rozpatrując sprawę w oparciu o w/w przepis działa w ramach tzw. uznania administracyjnego swobodnie decydując o tym, czy w konkretnej sprawie wystąpił "szczególnie uzasadniony przypadek". 3. Zdaniem Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie wskazały racjonalne argumenty przemawiające za odmową przyznania wnioskowanej przez skarżącego formy pomocy pieniężnej. Przyznanie bowiem pomocy w tej sytuacji byłoby w istocie zaprzeczeniem intencji przyświecającej ustawodawcy a wyrażającej się w treści przepisów ustawy. Pomoc społeczna nie może bowiem polegać na zaspokajaniu dowolnych żądań osób. Jednocześnie zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi uzasadniony przypadek, o którym mowa w powołanym przepisie art. 41 pkt 1. Jednocześnie cele wnioskowane przez skarżącego nie mieszczą się w zakresie unormowania art. 39 ustawy i wykraczają poza finansowe możliwości Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 - ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.