I SA/Wa 1202/15
WyrokWSA w Warszawie2015-09-11
Skład orzekający: Marta Kołtun - Kulik, Dorota Apostolidis, Emilia Lewandowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił umorzenia spłaty należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, gdy dłużnik nie umożliwił przeprowadzenia wywiadu środowiskowego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej może umorzyć należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, uwzględniając sytuację dochodową i rodzinną dłużnika. Brak możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego z przyczyn leżących po stronie dłużnika, który nie reaguje na wezwania organu, uniemożliwia ocenę jego aktualnej sytuacji i tym samym uzasadnia odmowę umorzenia należności. Sąd administracyjny kontroluje legalność decyzji, a nie jej merytoryczną zasadność w zakresie wniosku o umorzenie.Stan faktyczny
G. S. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o odmowie umorzenia spłaty należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skarżący argumentował trudną sytuacją finansową i zdrowotną. Organ odwoławczy wskazał, że przeprowadzenie wywiadu środowiskowego było niemożliwe z powodu nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania i braku jego reakcji na wezwania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2015 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia spłaty należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2015 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia łącznie z odsetkami spłaty należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego przez G. S.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ odwoławczy uznał, że organ I instancji starał się, stosownie do uregulowania zawartego w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia
7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, uwzględnić sytuację w jakiej znajduje się obecnie G. S. Jednakże przeprowadzenie wywiadu środowiskowego było niemożliwe z przyczyn niezależnych od organu. Pracownik socjalny kilkakrotnie odwiedzał miejsce zamieszkania odwołującego się, za każdym razem nie zastał go w domu. Ponadto w dniu [...] stycznia 2015 r. zostało wystosowane wezwanie do G. S. z prośbą o kontakt z pracownikiem socjalnym. Jednakże G. S. nie stawił się na wezwanie. Ponieważ organ I instancji nie był w stanie ocenić bieżącej sytuacji rodzinnej, dochodowej oraz zdrowotnej G. S. została wydana decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] G. S. wniósł o umorzenie należności głównej z tytułu świadczeń alimentacyjnych w kwocie [...] zł wraz z odsetkami lub rozłożenie należności głównej na 40 rat i umorzenie odsetek lub rozłożenie całości na 40 rat. Skargę uzasadnił tym, że nie ma zdolności kredytowej, jest wpisany od [...] czerwca 2014 r. do Rejestru dłużników niewypłacalnych w Krajowym Rejestrze Sądowym, był bezrobotnym bez prawa do zasiłku do [...] kwietnia 2015 r., sąd nie obniżył alimentów, ma przesunięty obojczyk i nie może wykonywać wszystkich prac, lekarz przygotowuje go do operacji a leczenie kosztuje.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Tak zakreślone ustawowo kompetencje sądu administracyjnego nie pozwalają na merytoryczne rozpatrzenie żądania skarżącego, które było przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonej do Sądu decyzji. Wobec tego Sąd nie jest władny rozpoznać zgłoszonego w skardze wniosku o umorzenie należności z tytułu świadczeń alimentacyjnych lub rozłożenie tej należności na raty.
Natomiast kontrolując, według wskazanych wyżej kryteriów, zaskarżoną decyzję Sąd stwierdza, że jest ona zgodna z prawem.
Z materiału dokumentacyjnego wynika, że ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] października 2014 r. orzeczono o obowiązku zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego G. S. należności w wysokości [...] zł powiększonej o ustawowe odsetki. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją odmówiono G. S. umorzenia spłaty tej należności łącznie z odsetkami. Zgodnie z art. 30
ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1228). Organ właściwy wierzyciela może na wniosek dłużnika alimentacyjnego umorzyć jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości lub w części, uwzględniając sytuację dochodową i rodzinną. Z przepisu tego wynika, że organ winien uwzględnić wniosek o umorzenie jeżeli przemawia za tym sytuacja dochodowa i rodzinna dłużnika. Przy czym chodzi tu o sytuację dochodową i rodzinną ustaloną aktualnie na datę rozpoznawania wniosku o umorzenie. Aby ustalić tę sytuację organ przeprowadza wywiad środowiskowy. W rozpoznawanej sprawie pracownik socjalny udał się trzykrotnie pod adres wskazany przez G. S. w C. ul. [...], a to [...] stycznia 2015 r., [...] stycznia 2015 r. i [...] stycznia 2015 r. celem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, ale skarżącego nie zastano. Wobec tego w dniu [...] stycznia 2015 r. zostało wystosowane do niego pismo w sprawie skontaktowania się w tym celu z pracownikiem socjalnym. Mimo prawidłowego doręczenia tego pisma, w zakreślonym w nim terminie, skarżący nie zareagował na nie i nie skontaktował się pracownikiem socjalnym. W tej sytuacji nie było możliwe ustalenie przez organ aktualnej sytuacji dochodowej i rodzinnej skarżącego, a tym samym dokonania oceny czy są przesłanki do uwzględnienia wniosku o umorzenie spłaty należności wynikającej z decyzji z [...] października 2014 r. Brak zaś podstaw do umorzenia spłaty należności uzasadnia odmowę umorzenia. Zaskarżona decyzja jest więc zgodna z prawem co czyni skargę nieuzasadnioną.
Na rozprawie w dniu 11 września 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do akt niepoświadczoną kserokopię skierowania do szpitala G. S., datowane
[...] lipca 2015 r. Sąd ocenia zgodność z prawem zaskarżonej decyzji według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana [...] kwietnia 2015 r. zatem skierowanie do szpitala z [...] lipca 2015 r. w dacie wydania decyzji nie istniało i wobec tego pozostaje bez wpływu na ocenę legalności przedmiotowej decyzji. Należy jeszcze wskazać, że zgodnie z powołanym art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów skarżący może wnioskować do organu właściwego wierzyciela o odroczenie terminu płatności albo o rozłożenie na raty kwoty orzeczonej do zwrotu decyzją
z [...] października 2014 r.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło