I SA/Wa 1205/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2008 r. odmówiono przyznania W. W. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazano, iż wniosek skarżącego jest kolejnym w niniejszej sprawie. Wniosek ten był przedmiotem rozpoznania nie tylko sądu pierwszej instancji ale również przedmiotem postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który oddalił zażalenie na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia W. W. pismem z dnia 20 sierpnia 2008 r. wniósł sprzeciw. W uzasadnieniu wskazał, iż sytuacja materialna i zdrowotna jego i rodziny jest trudna, uzyskiwane dochody są niższe od minimalnego wynagrodzenia, a wartość posiadanego majątku minimalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Prawo pomocy, zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawomocne postanowienie dotyczące prawa pomocy nie ma powagi rzeczy osądzonej. Strona - jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie - może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd rozpoznając ponowny wniosek ocenia czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym następuje, stosownie do powołanego przepisu, w zakresie całkowitym gdy osoba ubiegająca się o przyznanie tego prawa wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania oraz w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazana wysokość osiąganego dochodu przez W. W. oraz członków jego rodziny była przedmiotem wielokrotnej oceny zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kolejny wniosek skarżącego o objęcie go tego rodzaju ochroną powinien być więc oceniany w świetle art. 165 ppsa, zgodnie z którym postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skarżący nie wykazał w nowym wniosku, aby jego sytuacja finansowa uległa zmianie w stosunku do deklarowanej w poprzednio złożonym oświadczeniu, który nie dawał podstaw do przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący nie przedstawił nowych okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej, które uzasadniałyby odmienną ocenę możliwości poniesienia przez niego kosztów postępowania. Z ponownie złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego od czasu rozpoznania wcześniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uległa zmianie (pogorszeniu). Skoro zatem skarżący nie wykazał żadnych nowych okoliczności istotnych dla sprawy, to brak było podstaw do zmiany wcześniejszego stanowiska i uwzględnienia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.