I SA/Wa 1206/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Miernik Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J. K., J. K., J. K., J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K., decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie wszczęte na wniosek M. P., J. P., J. K., M. L., T. L., T. K., J. K., J. K., J. K. i E. T. w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m2. W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie w tym zakresie zostało już zakończone decyzją ostateczną, a odszkodowanie raz wypłacone nie może być ponownie przyznane. Od powyższej decyzji odwołała się J. K., podnosząc, że spadkobiercy W. K. nie byli zawiadomieni o przyznanym odszkodowaniu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż nieruchomość położona w W. przy ul. [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] m2, stanowiąca współwłasność W. K., M. P. i J. P., została wywłaszczona na rzecz Państwa decyzją Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] lutego 1981 r., nr [...]. Organ zauważył, że przedmiotowa decyzja orzekała o przyznaniu odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości na rzecz nieustalonych spadkobierców W. K. oraz M. P. i J. P. Do wypłaty przyznanego odszkodowania zobowiązano Zarząd Ruchu [...] w W. W przypadku niezgłoszenia się osoby uprawnionej lub jej następców prawnych w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji wywłaszczeniowej, kwotę odszkodowania należało przekazać do depozytu sądowego. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewoda uznał, że sprawa odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m2 została już ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] lutego 1981 r. W związku z powyższym postępowanie wszczęte w przedmiotowej sprawie na wniosek M. P., J. P., J. K., M. L., T. L., T. K., J. K., J. K., J. K. i E. T. stosownie do art. 105 § 1 KPA podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. J. K., J. K., J. K. i J. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jej uchylenia i zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1 i art. 107 § 3 KPA. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że Wojewoda [...] nie uzasadnił dlaczego nie uznał podnoszonych przez J. K. zarzutów dotyczących nieprawidłowości w postępowaniu zakończonym decyzją Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] lutego 1981 r., w szczególności braku zawiadomienia spadkobierców właścicielki W. K. o przyznanym odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość, w sytuacji, gdy adres właścicielki i jej spadkobierców nie uległ zmianie przez szereg lat ( do początku lat 90-tych) i wynikał z postanowienia Sądu Powiatowego dla W. z dnia [...] grudnia 1964 r. Organ nie powołał się przy tym na jakikolwiek przepis prawa, który stoi temu na przeszkodzie. Wobec tego skarżący uważają, że zaskarżona decyzja narusza przepis art. 107 § 3 KPA. Skarżący zauważyli, że pierwsze pismo J. K. z dnia 4 października 2006 r. winno być potraktowane jako podanie o wznowienie postępowania w sprawie przyznania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, skoro uprawnieni nie otrzymali należnych im świadczeń, czy też jako żądanie uznania, że decyzja z dnia 17 lutego 1981 r. został wydana z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Sąd uznał za zasadne zarzuty skargi o braku dokładnego wyjaśnienia przez Prezydenta Miasta W. i Wojewodę [...] treści złożonego przez J. K. podania z dnia 4 października 2006 r. Zdaniem Sądu, błędne jest stanowisko organów obu instancji, że z treści powyższego pisma strony wynika, że skarżąca domaga się ponownego przyznania (ustalenia) odszkodowania już raz ostatecznie przyznanego decyzją wywłaszczeniową z 1981 r. dotyczącą działki nr [...]. W piśmie tym J. K. stwierdza: "Proszę, przyznane odszkodowanie w kwocie [...] zł, na wniosek – Zarządu [...] w W. (...)na W. K. za [...] cz. dź. Nr [...] o pow. [...] m2 przy ul. [...], rozdzielić na spadkobierców wg Postanowienia spadkowego (...)" Treść pisma z dnia 4 października 2006 r. wskazuje, zatem że skarżąca miała wiedzę o treści decyzji wywłaszczeniowej i o ustalonym w tej decyzji odszkodowaniu. W tej sytuacji organ pierwszej instancji winien poczynić ustalenia, czego konkretnie dotyczy podanie skarżącej z dnia 4 października 2006 r. i poinformować stronę – zgodnie z art. 9 KPA – o tym, że - w sytuacji, gdy sprawa o której wspomina w tym piśmie została już ostatecznie zakończona - przysługują jej i jakiego rodzaju nadzwyczajne środki prawne pozwalające na wzruszenie decyzji wywłaszczeniowo- odszkodowawczej, jeżeli się z nią nie zgadza. Wojewoda [..] pominął też fakt, że w odwołaniu J. K. wskazywała, że spadkobiercy po W. K. nie zostali zawiadomieni o przyznaniu odszkodowania, mimo, że ich adresy zamieszkania były możliwe do ustalenia, a ona sama o przyznaniu odszkodowania dowiedziała się od J. P. w 2006 r. Sąd zauważa też, że nie wszystkie złożone w sprawie wnioski, o których mowa w osnowie decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. dotyczą sprawy wywłaszczenia działki nr [...]. M. L. działająca osobiście i w imieniu T. L. w piśmie z dnia 15 grudnia 2006 r. oraz E. T. w piśmie z dnia 18 czerwca 2007 r. wspominają o nieruchomości przy ul. [...] (a nie ul. [...]) i o decyzji nr [...] (a nie decyzji nr [...]). O decyzji nr [...] i innym numerze działki (nr [...], a nie nr [...]) wspomina też upoważnienie z dnia 12 stycznia 2007 r. udzielone J. K. przez M. P. i J. P. Trzeba wskazać, że organ tych rozbieżności nie wyjaśnił, mimo, że zwracała na nie uwagę J. K. w piśmie z dnia 2 sierpnia 2007 r. Skoro organy obu instancji nie wyjaśniły treści żądania zawartego w podaniu skarżącej i nie dostrzegły rozbieżności w podaniach złożonych przez inne strony, to należało uznać, że wydane w sprawie decyzje zapadły z naruszeniem art. 7 i art. 9 KPA, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 200 i art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.