I SA/Wa 1209/06

WyrokWSA w Warszawie2006-12-01

Skład orzekający: Ewa Dzbeńska, Jerzy Siegień, Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można zmienić decyzję o uwłaszczeniu w trybie art. 155 k.p.a. w zakresie opłat za użytkowanie wieczyste, jeśli nie wyraziła na to zgody jedna ze stron postępowania (Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę), a wcześniejsza opłata z tytułu zarządu gruntem nie może być zaliczona na poczet opłaty za użytkowanie wieczyste?
Ratio decidendi
Skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja Ministra Budownictwa nie narusza prawa. Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. wymaga zgody wszystkich stron postępowania, których praw lub obowiązków dotyczy decyzja. W niniejszej sprawie brak było zgody Starosty, reprezentującego Skarb Państwa, na zmianę decyzji. Ponadto, opłata z tytułu zarządu gruntem nie może być zaliczona na poczet opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, zgodnie z art. 238 k.c. i przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi C. [...] S.A. na decyzję Ministra Budownictwa, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody odmawiającą zmiany decyzji z 1998 r. dotyczącej uwłaszczenia. Skarżąca domagała się zmiany decyzji w zakresie opłat za użytkowanie wieczyste, aby zwolnić ją z tych opłat do 2010 r., powołując się na wcześniejszą decyzję Naczelnika Miasta S. z 1977 r. o zaliczeniu opłaty na 33 lata z góry. Organ II instancji oraz WSA uznali, że zmiana decyzji w trybie art. 155 k.p.a. wymaga zgody wszystkich stron, a takiej zgody nie wyraził Starosta reprezentujący Skarb Państwa. Ponadto, opłata z tytułu zarządu nie może być zaliczona na poczet opłaty za użytkowanie wieczyste.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie WSA Jerzy Siegień asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi C. [...] S. A. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji administracyjnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] Minister Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] odmawiającą zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. dotyczącej uwłaszczenia C. [...] w K. działkami położonymi w S. w części dotyczącej zobowiązania Kierownika Urzędu Rejonowego w O. do ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego tego gruntu. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że żądanie zmiany decyzji z dnia [...] listopada 1998 r. C. [...] w K. oparła o treść decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia [...] stycznia 1977 r. Nr [...]. W decyzji tej Naczelnik S. zmienił wymiar opłaty rocznej z tytułu użytkowania terenu położonego w S. o łącznej powierzchni [...] ha z jednoczesnym ustaleniem, że czynsz roczny został wpłacony na 33 lata z góry, biorąc pod uwagę własne środki finansowe C. wydatkowane na kupno w imieniu Skarbu Państwa w 1975 r. części tego gruntu położonego w S. o powierzchni [...] ha. W ocenie organu II instancji opłaty roczne za prawo zarządu i za użytkowanie wieczyste gruntu nie są tożsame i dotyczą innych kategorii prawnych określających prawa do gruntu. Dlatego z tej przyczyny nie jest możliwe orzeczenie o zwolnieniu z opłat za użytkowanie wieczyste gruntu za okres do dnia [...] stycznia 2010 r., zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Z chwilą przekształcenia ex lege prawa zarządu w prawo użytkowania wieczystego gruntu, przestały obowiązywać ustalenia co do wykonywania prawa zarządu gruntem. Zgodnie z art. 238 k.c. użytkownik wieczysty uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. Przepisy prawa nie przewidują możliwości zaliczenia opłaty z tytułu zarządu na opłatę roczną ustalaną w związku z regulacją wynikającą z art. 238 k.c. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła C. [...] S.A. w K.. W skardze podnosi, iż zwolnienie od opłat za użytkowanie gruntu, które to zwolnienie wnioskodawca nabył na 33 lata to jest do 2010 r na podstawie decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia [...] stycznia 1977 r. powinna być zaliczone na poczet opłaty za użytkowanie wieczyste. We wspomnianej decyzji Naczelnik Gminy S. potwierdził, że Przedsiębiorstwo [...] w S. nabyło ze środków własnych na rzecz Skarbu Państwa grunt. W tej sytuacji cena uiszczona w 1977 r. jednorazowo za grunt, decyzją z dnia [...] stycznia 1977 r. Naczelnika Miasta S. została uznana za zapłaconą opłatę z tytułu użytkowania gruntu awansem do 2010 r. Z powyższego względu powinna być także uznana za zapłaconą jednorazowo do 2010 r. opłatę za użytkowanie wieczyste gruntu nabytego na mocy decyzji uwłaszczeniowej. W przeciwnym przypadku zostałby naruszony słuszny interes strony. Dodatkowo skarżąca podała, iż organ II instancji w uzasadnieniu swej decyzji nie odniósł się do argumentów prawnych skarżącej, a zwłaszcza nie rozstrzygnął kwestii zastosowania kolejnych przepisów intertemporalnych. wnosząc o uchylenie tej decyzji Minister Budownictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji oraz uzupełniająco dodał, iż nie jest możliwe utożsamienie niewielkiej opłaty rocznej z tytułu zarządu z wyższą opłatą roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. C. [...] w K. w dniu [...] października 2001r w oparciu o art.155 kpa złożyła wniosek, w którym domaga się zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. dotyczącej uwłaszczenia C. [...] działkami położonymi w S. w części dotyczącej ponoszenia opłat za użytkowanie wieczyste gruntów w taki sposób by zwolnić ją od tych opłat do dnia [...] stycznia 2010r. Zgodnie z art. 155 kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie, za zgodą strony, uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Postępowanie w tym zakresie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest jedynie ustalenie, czy zachodzą łącznie trzy przesłanki określone w art. 155 k.p.a., uzasadniające uchylenie bądź zmianę decyzji. Zatem decyzja wydana w trybie art. 155 k.p.a. jest decyzją nową, wydaną w nowym postępowaniu. Weryfikacja w trybie art. 155 k.p.a. decyzji ostatecznej może nastąpić jeśli wyraża na to zgodę strona, jednak warunek ten nie jest ograniczony tylko do zgody strony, która na podstawie tej decyzji nabyła prawo, ale obejmuje również te strony postępowania, których praw czy obowiązków dotyczy decyzja. Stronami postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998r. był Skarb Państwa oraz C. [...]. Prawidłowo organy ustaliły, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 maja 2001 w sprawie zmiany granic województwa małopolskiego i śląskiego (Dz. U. Nr 62 poz. 630) z województwa [...], powiatu [...] została wyłączona gmina S. i przyłączona do województwa [...] powiatu [...]. Z tego względu postępowanie toczyło się z udziałem Starosty [...] na prawach strony. W aktach sprawy brak jest dokumentu, w którym Starosta [...] reprezentujący interesy Skarbu Państwa wyraziłby zgodę na zmianę decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r. w trybie art. 155kpa. Brak zgody strony jest wystarczającą przesłanką do odmowy zmiany decyzji w omawianym trybie. Nadto stwierdzić należy, że do zmiany decyzji na podstawie art. 155 kpa niezbędne jest również wykazanie, że przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie decyzji a nadto że za taką zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Organy zasadnie wskazały, że stosownie do treści art. 238 k.c. wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. Decyzja wydana w trybie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami w części dotyczącej ustalenia opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, jest decyzją konstytutywną i jest oparta o stan prawny z dnia jej wydania. Oznacza to, że na wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, ustalonej według pkt. 5 decyzji z dnia [...] listopada 1998 r. nie mogły mieć wpływu wcześniejsze decyzje określające wysokość opłaty z tytułu zarządu gruntu położonego w S.. W odniesieniu do "słusznego interesu strony" należy stwierdzić, iż "słuszny interes strony" nie może eliminować pozostałych przesłanek niezbędnych do wydania decyzji w tym trybie. Wobec braku przesłanek warunkujących zmianę decyzji w trybie art. 155kpa skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło