I SA/Wa 1212/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant referendarz sądowy Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2004 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uwłaszczenia państwowych osób prawnych postanawia umorzyć postępowanie sądowe Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] Wojewody [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że decyzją z dnia [...] października 1987 roku numer [...] Kierownik Urzędu Dzielnicowego K. ustalił dla [...] Dyrekcji [...] w K. opłatę roczną z tytułu zarządu gruntami wymienionymi w załączniku do tej decyzji. W dniu 30 kwietnia 2003 roku P. SA [...]. w K. wystąpiły z wnioskiem o stwierdzenie nabycia z mocy prawa, prawa użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako działka numer [...] o powierzchni [...]oraz prawa własności budynku znajdującego się na tej nieruchomości, położonego w K. przy ulicy [...], dla której to nieruchomości jest urządzona księga wieczysta Kw.[...]. Z odpisu z księgi wieczystej Kw.[...], wydanego w dniu 22 kwietnia 2003 roku wynika, że dziale drugim jako właściciel nieruchomości położonej w K. składającej się z działki gruntu oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...], wpisany jest Skarb Państwa. Decyzją z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 roku przez Przedsiębiorstwo [...] w W., prawa użytkowania wieczystego zabudowanej nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w K. przy ulicy [...], a składającej się z działki gruntu oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...], dla której to nieruchomości jest urządzona księga wieczysta Kw.[...] oraz odmówił nabycia z mocy prawa przez w/w podmiot prawa własności budynku znajdującego się na tej nieruchomości. Decyzją z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury [...] Wojewody [...]. Na decyzję z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Ministra Infrastruktury skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wniosły P. SA w W. Strona skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, to jest art.200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. 46/00 poz.543 ze zmianami) i art.34 ustawy z dnia 8 września 2000 roku o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" ( Dz. U. 84/00, poz.948 ze zmianami). W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku numer [...], działając z urzędu, Minister Infrastruktury stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] maja 2004 roku numer [...]. W piśmie z dnia 13 września 2005 roku Minister Infrastruktury wskazał, że żadna ze stron postępowania nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 roku numer [...], jak również nie złożonego żadnego wniosku o wzruszenie w/w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że P. SA w W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] maja 2004 roku numer [...]. W dacie wniesienia skargi powyższa decyzja administracyjna pozostawała w obrocie prawnym, a więc wniesienie skargi było prawnie dopuszczalne. Natomiast poza sporem pozostaje okoliczność, że decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Ministra Infrastruktury. Z pisma Ministra Infrastruktury z dnia 13 września 2005 roku wynika, że decyzja tegoż organu z [...] lipca 2004 roku jest ostateczna, ponieważ żadna ze stron nie wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy ani nie złożono żadnych innych wniosków w celu wzruszenia tej decyzji. W tym stanie rzeczy na skutek stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2004 roku numer [...], decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego z skutkiem ex tunc, co oznacza , że sprawa wróciła na etap postępowania odwoławczego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznać należało, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.161 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł jak w postanowieniu.