I SA/Wa 1218/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-22

Skład orzekający: Referendarz sądowy Lucyna Picho

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Towarzystwo, reprezentowane przez adwokata z wyboru, które wykazało trudną sytuację finansową i stratę netto, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że mimo trudnej sytuacji finansowej, wnioskodawca (osoba prawna) nie wykazał braku dostatecznych środków na pokrycie kosztów postępowania. Wskazano, że wnioskodawca dotychczas regulował opłaty sądowe, w tym wpis od skargi i koszty uzasadnienia wyroku, a także jest reprezentowany przez adwokata z wyboru, co świadczy o możliwości samodzielnego poniesienia pozostałych kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Towarzystwo złożyło skargę kasacyjną od decyzji Ministra Infrastruktury i jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał trudną sytuację finansową, stratę netto oraz sprzedaż majątku w wyniku egzekucji komorniczej. Sąd rozpoznał wniosek, analizując sytuację finansową Towarzystwa w kontekście przepisów PPSA dotyczących prawa pomocy dla osób prawnych.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Towarzystwa [...] z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Towarzystwo [...] z siedzibą w W. reprezentowane przez ustanowionego z wyboru adwokata A. Ł. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1218/10 oddalił skargę ww. podmiotu. W następstwie powyższego pełnomocnik skarżącego skierował do Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący wyjaśnił, że jego sytuacja finansowa na koniec 2009 roku jest bardzo trudna. Zaznaczył, że prawdopodobnym jest, że wskaźniki ekonomiczno – finansowe za kolejny okres ulegną dalszemu pogorszeniu. Wspomniał również, że jako stowarzyszenie naukowo społeczne Towarzystwo wypełnia swoje statutowe zadania korzystając jedynie z wypracowanych przez siebie środków. Efektem trudności występujących w działaniu Towarzystwa jest strata finansowa. W ostatnich latach sytuacja finansowa uległa znacznemu pogorszeniu, na skutek przymusowej egzekucji komorniczej w wyniku której posiadany przez nią majątek trwały został sprzedany znacznie poniżej wartości rynkowej. Dlatego też poniesienie przez Towarzystwo nawet najmniejszych opłat z tytułu wniesionej skargi kasacyjnej spowoduje konieczność zaniechania prowadzonej od prawie 100 lat działalności naukowo społecznej. Skarżący zauważył również, że jak wynika ze sprawozdania za rok 2009 r. aktywa obrotowe to kwota [...] zł, środki pieniężne –[...] zł, fundusz statutowy to kwota [...] zł, strata netto to kwota [...] zł, zobowiązania i rezerwy za zobowiązania [...] zł, suma aktywów – [...] zł. Wnioskodawczyni ujawniła też, że zgromadziła fundusze własne w wysokości [...] zł, wartość środków trwałych to kwota [...] zł zaś wysokość zysków lub strat to kwota [...] zł. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek jakichkolwiek kosztów postępowania, 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Dokonując oceny przedstawionej wyżej sytuacji majątkowej w kontekście opisanych wyżej przesłanek ustawowych stwierdzić należało, że wnioskodawca nie wykazał, iż spełnia przesłanki ustawowe niezbędne do uwzględnienia jego wniosku. Jakkolwiek wskaźniki bilansowe nie wykazują znaczących zapasów finansowych na kontach stowarzyszenia jednak zauważyć należy, że do chwili obecnej wnioskodawca swobodnie regulował wszelkie zobowiązania wynikłe z konieczności uiszczenia opłat sądowych. Uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł (k- 99), opłacił kwotę 100 zł (k- 121) za sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie bez znaczenia jest również to, że skarżący jest reprezentowany w postępowaniu przed sądem przez adwokata z wyboru. Powyższe oznacza, że wbrew twierdzeniom o bardzo trudnej sytuacji finansowej, która jak zaznaczył sam skarżący – uległa pogorszeniu w ostatnich latach na skutek przymusowej egzekucji komorniczej – mógłby on samodzielnie opłacić również pozostałe koszty sądowe w tym wpis od skargi w wysokości 100 zł (jest to niewątpliwie opłata niższa niż wpis od skargi czy koszty ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie kosztów sądowych.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło