I SA/Wa 1218/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), sędzia WSA Gabriela Nowak, Protokolant starszy referent Aleksandra Cymerska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podwyższenia opłaty z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: 1. odrzucić wniosek Miasta [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi; 2. odrzucić skargę; 3. zwrócić Miastu [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Zaskarżonym orzeczeniem z 22 września 2020 r., nr KOX/3512/Po/19, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej: "Kolegium", "organ") na podstawie art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 65) oraz art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. poz. 270) - po rozpatrzeniu wniosku małżonków G. i J. K. - orzekło o umorzeniu postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego udziału wynoszącego 1/1 z 0,004000 części nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], będącej własnością Miasta Stołecznego Marszawa, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 2 820 m2, związanego z odrębną własnością lokalu niemieszkalnego - garażu Nr G2. Kolegium pouczyło strony o treści art. 79 ust. 3 i art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, informując, że od orzeczenia Kolegium nie przysługuje odwołanie. Właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą jednak wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu do Kolegium jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Sprzeciw od ww. orzeczenia Kolegium z 22 września 2020 r. wniósł Prezydent m. st. Warszawy reprezentujący Miasto st. Warszawa (właściciela nieruchomości gruntowej). Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie II Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt II C 1209/22, po rozpoznaniu sprawy z powództwa J. K. i G. K. przeciwko Miastu st. Warszawie o ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego odrzucił sprzeciw Miasta st. Warszawy od ww. orzeczenia Kolegium. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt V Cz 1680/22 Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił zażalenie pozwanego (Miasta st. Warszawy) od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie o sygn. akt II C 1209/22. Postanowieniem z dnia 6 marca 2023 r., sygn. akt V Cz 1680/22 Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy odrzucił wniosek pozwanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu Okregowego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt VC 1680/22. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt V Cz 1680/22 Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy odrzucił wniosek pozwanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu Okregowego w Warszawie z dnia 6 marca 2023 r., sygn. akt VC 1680/22. Pismem z 25 maja 2023 r. Miasto st. Warszawa wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do złożenia skargi na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 22 września 2020 r., nr KOX/3512/Po/19, załączając jednocześnie skargę (z tej samej daty co wniosek) na ww. orzeczenie Kolegium. W skardze, Miasto st. Warszawa zarzuciło naruszenie: 1) przepisu art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie do stanu faktycznego sprawy pomimo braku podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy; 2) przepisu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów przez niezastosowanie do stanu faktycznego sprawy; 3) przepisu art. 221 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez niezastosowanie do stanu faktycznego sprawy; 4) przepisu art. 79 ust. 3 zd. pierwsze i drugie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez niezastosowanie do stanu faktycznego sprawy. Miasto st. Warszawa wniosło o uchylenie w całości zaskarżonego ww. orzeczenia Kolegium z 22 września 2020 r. oraz zasądzenie od Kolegium kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Miasto st. Warszawa przedstawiło stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów. Pismem z 19 czerwca 2023 r., Kolegium - w odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz na skargę - wniosło o odrzucenie wniosku jako niedopuszczalnego oraz odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi. Pismem z 10 listopada 2023 r. J. K. ora G. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli o odrzucenie wniosku Miasta st. Warszawy o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 powyższej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast art. 87 § 1 stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Zgodnie z § 4 wskazanego przepisu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci (...) - art. 88 p.p.s.a.. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy sprzeciw od orzeczenia Kolegium z 22 września 2020 r., nr KOX/3512/Po/19 został złożony przez Miasto st. Warszawa do Sądu Rejnowego dla Warszawy-Mokotowa wskutek błędnego pouczenia stron, zawartego w ww. orzeczeniu Kolegium. Postanowieniem z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt II C 1209/22 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa odrzucił sprzeciw Miasta st. Warszawy od ww. orzeczenia Kolegium. W dniu 18 stycznia 2023 r., Sąd Okręgowy w Warszawie sygn. akt V Cz 1680/22 oddalił zażalenie Miasta st. Warszawy na ww. postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Makotowa z dnia 3 października 2022 r. odrzucające sprzeciw. Następnie, Sąd ten - postanowieniem z dnia 6 marca 2023 r., sygn. akt V Cz 1680/22 - odrzucił wniosek pozwanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia własnego postanowienia z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt VC 1680/22. Z kolei, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2023 r., Sąd odrzucił wniosek pozwanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia postanowienia z dnia 6 marca 2023 r. Postanowienie z dnia 28 kwietnia 2023 r. zostało doręczone stronie (pełnomocnikowi - radcy prawnemu J. K.) w dniu 19 maja 2023 r. Wobec tego, Miasto st. Warszawa wywodzi, że przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie skargi został zchowany. Sąd powyższego stanowiska nie podziela. Nie można bowiem uznać, że brak możliwości dalszego dochodzenia praw Miasta st. Warszawy przed sądem powszechnym (wobec braku możliwości skutecznego wykazania złożenia wniosku o uzasadnienie z zachowaniem terminu) wynikał z ww postanowienia z dnia 28 kwietnia 2023 r. Wskazać należy, że już w uzasadnieniu postanowienia z dnia 3 października 2022 r. Sąd Rejonowy wyjaśnił, że orzeczenie o umorzeniu postępowania - jako nie rozstrzygające sprawy wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego co do istoty - jest orzeczeniem o charakterze formalnym, od którego właściwym środkiem zaskarżenia jest skarga do sądu administracyjnego a nie sprzeciw. Tym samym, rację ma pełnomocnik uczestników postępowania, że terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Kolegium z 22 wrzesnia 2022 r. z wniesieniem tej skargi nie można liczyć od dnia 19 maja 2023 r. (doręczenia postanowienia z dnia 28 kwietnia 2023 r.). W ocenie Sądu termin ten powinien być liczony od dnia doręczenia postanowienia z dnia 3 października 2022 r., o sygn. akt II C 1209/22, najpóźniej od dnia doręczenia postanowienia z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt V Cz 1680/20. Tym samym, wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a. 7-dniowy termin do o złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie został zachowany. Powyższe uzasadniało odrzucenie wniosku Miasta st. Warszawy jako spóźnionego, o czym tutejszy Sąd orzekł w punkcie pierwszym postanowienia z dnia 24 listopada 2023 r. (art. 88 p.p.s.a.). Jednocześnie, w postanowieniu tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił w punkcie drugim skargę Miasta st. Warszawy na orzeczenie Kolegium z 22 września 2020 r., nr KOX/3512/Po/19 jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a.). O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.