I SA/Wa 122/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Instytut O. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Instytutu O. w W. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do nadawania stopni naukowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Instytut O. w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do nadawania stopni naukowych. W dniu 11 lutego 2008 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżący uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało zagrożeniem jego egzystencji, a także, że istnieją realne podstawy do zaistnienia sytuacji, w której ważne dla nauki prace badawcze ulegną przerwaniu, co w konsekwencji będzie stanowiło naruszenie interesu społecznego. Ponadto podniósł, że studenci studiów doktoranckich oraz osoby przeprowadzające przewody habilitacyjne nie będą mogli prowadzić badań naukowych, które zostały rozpoczęte. Nadto skarżący dodał, że przeniesienie spraw związanych z zakończeniem wszczętych przewodów doktorskich i habilitacyjnych może skutkować powstaniem podstaw prawnych do występowania z roszczeniami odszkodowawczymi osób, które przeprowadzały określone przewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.). Skarżący Instytut wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił swojego wniosku w stopniu pozwalającym na wstrzymanie tej decyzji. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazał, iż przeniesienie spraw związanych z zakończeniem wszczętych przewodów doktorskich i habilitacyjnych może skutkować powstaniem podstaw prawnych do występowania z roszczeniami odszkodowawczymi osób, które przeprowadzały określone przewody. A przeprowadzenie tych czynności stanowi znaczne źródło dochodu skarżącego. Wystąpienie powyższego skutku skarżący upatruje w wydaniu zaskarżonej decyzji. Argument ten nie jest przekonywujący, bowiem skarżący nie wykazał wysokości finansowych strat, które ma ponieść w związku z ewentualnym przeniesieniem spraw przez studentów studiów doktoranckich, a w konsekwencji przesłanek "zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.