I SA/Wa 1225/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. i M.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.M. i M.B. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na nabycie części prawa użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. M.M. i M.B. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na nabycie części prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w N. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obr. [...]. Razem z wnioskiem skarżący dokonali czynności, której nie dokonali w terminie, tj. wnieśli skargę. Z uzasadnienia wniosku wynika, że w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi upływał 19 maja 2011 r., zaś w dniu 16 maja 2011 r. pełnomocnik skarżących uległ wypadkowi, który zmusił go do skorzystania z pomocy lekarskiej w Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej [...] (specjalizującym się w schorzeniach ortopedycznych). Po przeprowadzonych badaniach lekarz stwierdził ostrą dyskopatię kręgosłupa i zalecił bezwzględne leżenie do dnia 31 maja 2011 r. oraz wystawił zwolnienie lekarskie na okres rekonwalescencji. Pełnomocnik skarżących wyjaśnił również, że wykonuje zawód radcy prawnego w jednoosobowej kancelarii radcowskiej i nie zatrudnia pracowników ani nie korzysta z pomocy aplikanta radcowskiego, którzy podczas jego nieobecności spowodowanej chorobą mieliby wstęp do kancelarii i dostęp do znajdujących się tam dokumentów niezbędnych do ukończenia skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702). Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), zaś skarżący razem z wnioskiem złożyli skargę na uchwałę z dnia 23 lipca 2010 r. (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Odnosząc się do argumentów strony dotyczących przywrócenia terminu Sąd stwierdził, że świadczą one o braku winy w uchybieniu terminu. Nagły wypadek, który zdarzył się w terminie otwartym do wniesienia skargi, uniemożliwiający pełnomocnikowi skarżących sporządzenie i terminowe wniesienie skargi bez wątpienia nie przejawia waloru niezachowania należytej staranności w dbałości o własne interesy. Tylko z przyczyn niezależnych od strony doszło do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego uznać należy, iż skarżący uprawdopodobnili brak winy do dokonania w terminie w/w czynności w postępowaniu sądowym. Zaznaczyć jednak należy, że przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie przesądza o jej dopuszczalności. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.