I SA/Wa 1226/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent-stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2012 r. sprawy ze skargi J. S. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia [...] marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa [...] oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego. Pismem z dnia 16 sierpnia 2011 r. J. S. działając przez pełnomocnika adwokata L. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa [...]. Wyrokiem tym oddalono skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] wydaną w przedmiocie przyznania skarżącej zasiłku stałego. Nadmienić również należy, że skarga została następnie uzupełniona pismem z dnia 6 października 2011 r. (k- 12), W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w postępowaniu zakończonym przedmiotowym wyrokiem została pozbawiona możliwości działania, gdyż złożyła wniosek o odroczenie rozprawy w dniu [...] marca 2010 r., wskazując na swój stan zdrowia uniemożliwiający jej przybycie do sądu i uczestnictwo w rozprawie. Sąd zaś nie uwzględnił tego wniosku, rozpoznał sprawę pod nieobecność skarżącej i wydał wyrok. Ponadto J. S. podniosła, że w dniu 8 marca 2011 r., złożyła wniosek o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu, którego to wniosku Sąd nie rozpoznał przed terminem rozprawy. Skarżąca zaznaczyła również, że uniemożliwiono jej obronę swoich praw, gdyż w dniu [...] marca 2011 r., złożyła wniosek o przesłanie jej kserokopii dokumentów z akt sprawy, zaś Sąd rozpoznał wniosek dopiero w dniu 11 marca 2011 r., to jest po wydaniu wyroku, gdy był on już bezprzedmiotowy. Skarżąca podkreśliła, że w dalszym ciągu kwestionuje ustalenia i rozstrzygnięcia organów administracji I i II stopnia. Ponadto jej zdaniem działania Sądu miały charakter naruszenia przepisów prawa na skutek czego strona była pozbawiona możliwości działania. Skarżąca zauważyła, że otrzymała zawiadomienie o terminie rozprawy na dzień 10 marca 2011 r. W dniu 8 marca 2011 r., złożyła 3 wnioski: o odroczenie rozprawy z uwagi na swój stan zdrowia, o przyznanie pełnomocnika z urzędu oraz o wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy. Pierwszy wniosek Sąd rozpoznał na rozprawie, do czasu rozprawy nie rozpoznał drugiego, a trzeci rozpoznał dopiero po rozprawie. Jej zdaniem należało odroczyć rozprawę, a nieuwzględnienie wniosków jest naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania w trybie art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. J. S. zauważyła, że wniosek o odroczenie rozprawy pochodził od osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności, to jest całkowicie niezdolnej do pracy i samodzielnej egzystencji, dla której uzyskanie zwolnienia lekarskiego jest utrudnione i wymagało wizyty w szpitalu. Jej zdaniem nieuwzględnienie wniosku o odroczenie rozprawy stanowi naruszenie przepisów i daje podstawę do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Ponadto sąd rozpoznał sprawę z uchybieniem zasad należytej reprezentacji, a brak możliwości działania skarżącej na rozprawie spowodował, że Sąd w sposób niedostateczny przyjrzał się sprawie i podzielił stanowisko Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1578/11 odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego stwierdzając, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego i zawitego terminu i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Na skutek wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt I [...] uchylił zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji stwierdzając, że skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania w przewidzianym prawem terminie, tym samym wniesienie skargi o wznowienie postępowania jest dopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga J. S. o wznowienie postępowania sądowego podlega oddaleniu. Na wstępie zauważyć należy, że wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadku zajścia ustawowych przyczyn wznowienia (por. Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., str. 546). Zatem w pierwszej kolejności zbadać należy, czy w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wznowieniowe, o których mowa w dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. Jak wynika z treści skargi J. S. upatruje podstawę wznowienia w fakcie pozbawienia jej możliwości działania z uwagi na nieuzględnienie przez Sąd wniosku o odroczenie rozprawy oraz brak właściwej reprezentacji z uwagi na nierozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także uniemożliwienie obrony jej praw poprzez zbyt późne przesłanie skarżącej kserokopii dokumentów z akt sprawy. Jej zdaniem powołane okoliczności wypełniają znamiona przesłanek, o których mowa w art. 271 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu powołane przez skarżącą okoliczności dają podstawy do wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2130/10 oddalającym skargę J. S. z powołaniem się na przepis art. 271 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z akt sądowych sprawy wynika bowiem, że mimo złożenia w dniu 8 marca 2011 r., wniosku o odroczenie rozprawy z powołaniem się na poważne przeszkody zdrowotne w stawieniu się do Sądu, jak również mimo złożenia do akt sprawy w dniu 8 marca 2012 r., wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, rozprawa wyznaczona na dzień 10 marca 2011 r., odbyła się. Zatem dokumentacja zgromadzona w aktach sądowych sprawy potwierdza zarzuty J. S. Uznając zatem, że w sprawie wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania sądowego, należy ponownie dokonać oceny sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych podstawą wznowienia (por. art. 282 § 1 p.p.s.a.). Jak wskazano już wcześniej wyrokiem z dnia 10 marca 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 2130/10 oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] wydaną w przedmiocie przyznania skarżącej zasiłku stałego. W ocenie składu orzekającego brak jest podstaw do uznania, że powołane przez skarżącą okoliczności wznowieniowe to jest pozbawienie J. S. możliwości działania z uwagi na nieuzględnienie przez Sąd wniosku o odroczenie rozprawy oraz brak właściwej reprezentacji z uwagi na nierozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także uniemożliwienie obrony swoich praw poprzez zbyt późne przesłanie stronie kserokopii dokumentów z akt sprawy miały wpływ na treść orzeczenia z dnia 10 marca 2011 r., i uzasadniają jego zmianę. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], w której przyznano zasiłek stały w wysokości [...] zł miesięcznie od 1 marca 2010 r. do 30 kwietnia 2012 r., zaś od 1 maja 2012 do 31 maja 2012 r. w wysokości [...] zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że materialnoprawną podstawę do jej wydania stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zdaniem Sądu dokumentacja zgromadzona w aktach administracyjnych sprawy w dacie orzekania była na tyle kompletna i wystarczająca, że stanowiła wystarczającą podstawę do oceny legalności zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że przywołane przez stronę skarżąca okoliczności wznowieniowe nie mogły zmienić treści wyroku. Potwierdzeniem tego stanu rzeczy jest również to, że w nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 21 lipca 2011 r., (k- 150) pełnomocnik skarżącej ustanowiony do reprezentowania jej interesów z urzędu potwierdził, że po konsultacji z mocodawczynią nie wniesie skargi kasacyjnej od wyroku. Nie można zatem podzielić poglądu skarżącej, że brak możliwości działania na rozprawie, późne rozpoznanie wniosku o wydanie kserokopii z akt sprawy i niepoznanie przed rozprawą wniosku o przyznanie prawa pomocy spowodowały, że sąd pierwszej instancji w niedostateczny sposób przyjrzał się sprawie i podzielił stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wspomnieć również należy, że na rozprawie w dniu 24 września 2012 r., Sąd oddalił wniosek skarżącej z dnia 8 marca 2011 r., o wykonanie kopii wyszczególnionych we wniosku dokumentów z akt sprawy, uzupełniony wnioskiem z dnia 21 września 2012 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia był fakt, iż żądanie skarżącej dotyczyło doręczenia kopii pism, co do których została poinformowana zarządzeniem z dnia 18 września 2012 r. Nie bez znaczenia jest również to, że J. S. co najmniej od dnia 8 sierpnia 2011 r. (k- 6), jest reprezentowana w sprawie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, który mógł w siedzibie Sądu zapoznać się z aktami sprawy i złożyć ewentualnie stosowne wnioski. Uznając zatem, że nie zachodzą przesłanki do zmiany wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2130/10 , skład orzekający oddalił skargę na podstawie art. 282 § 2 i art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.