I SA/Wa 1226/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - Nadleśnictwa N. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Minister Administracji i Cyfryzacji, decyzją z [...] czerwca 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z [...] marca 2015 r. nr [...] o odmowie stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] grudnia 2006 r. nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] października 1992 r. nr [...] stwierdzającej nabycie przez Gminę K. z mocy prawa, nieodpłatnie, własności nieruchomości oznakowanej w ewidencji gruntów, w obrębie [...], jako działka nr [...], opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...], stanowiącej integralną część decyzji. Z ustaleń organu wynika, że pismem z dnia [...] maja 2002 r. Lasy Państwowe – Nadleśnictwo N. wystąpiły z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] października 1992 r. wskazując, iż przedmiotowa działka stanowi nieruchomość leśną i pozostaje w nieprzerwanym użytkowaniu Nadleśnictwa N. od 1971 r. Po rozpoznaniu wniosku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. stwierdził nieważność decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z dnia [...] października 1992 r., a po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004 r., utrzymał w mocy własną decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. uznając, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż działka nr [...], w dniu [...] maja 1990 r. stanowiła mienie gminne i w myśl art. 7 ust. 1 w/w ustawy stała się własnością gminy, zatem decyzja komunalizacyjna Wojewody [...] z dnia [...] października 1992 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Gminy K. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, wyrokiem z dnia 16 grudnia 2005r., sygn. akt I SA/Wa 2122/04, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] wskazując w uzasadnieniu, że przesłanką komunalizacji na podstawie tego artykułu jest to, aby na dzień 27 maja 1990 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiła mienie gminne. Tymczasem z zapisu w księdze wieczystej [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M. Wydział Ksiąg Wieczystych wyraźnie wynika, że na ten dzień właścicielem nieruchomości był Skarb Państwa – mienie gminne. Natomiast art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 19, poz. 147 ze zm.) stanowi - domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Sąd wskazał, ze wpis w księdze wieczystej jest wiążący i organy muszą orzekać z uwzględnieniem stanu prawnego wynikającego z księgi wieczystej, nie mogą go oceniać i samodzielnie dokonywać innych ustaleń. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po ponownym rozpatrzeniu wniosku Lasów Państwowych – Nadleśnictwa N., decyzją z dnia [...] grudnia 2006r. Nr [...], na podstawie art. 158 § 1 k.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1992r. Nr [...], stwierdzającej nabycie przez Gminę K. z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej obrębie [...], uregulowanej w księdze wieczystej [...], zgodnie ze sporządzonym spisem, opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...] - stanowiącej integralną część w/w decyzji - jako działka nr [...] o po w. [...] m2. W uzasadnieniu wskazał, że był związany w sprawie ocenę prawną wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2005r., sygn. akt I SA/Wa 2122/04 - na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270). Wnioskiem z [...] lipca 2014 r. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe – Nadleśnictwo N. wystąpiło o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] grudnia 2006 r. Rozpoznając ten wniosek organ nadzoru uznał, że kontrolowana decyzja z [...] grudnia 2006 r. nie jest obarczona żadną z wymienionych w art. 156 § 1 kpa przesłanek powodujących stwierdzenie nieważności decyzji. Organ nadzoru potwierdził, że działka nr [...] w dacie komunalizacji, tj. na dzień 27 maja 1990 r. położona była w obrębie [...], na terenie Gminy K.. Prawo własności było uregulowane w księdze wieczystej [...] na rzecz Skarbu Państwa – mienie gminne. Mienie o jakim mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych staje się z dniem wejścia w życie ustawy, tj. z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa mieniem gminy, na obszarze której jest położone. Zmiana położenia działki na obręb [...] w Gminie L. nastąpiła w dniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z [...] sierpnia 1992 r. Nr [...] Obwieszczenia Wojewody [...] Nr [...] w sprawie założenia ewidencji gruntów. W skardze na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] czerwca 2015 r. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe – Nadleśnictwo N. zarzuciło naruszenie: I. przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: – przepisu art. 138 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 2, art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 lipca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") w związku z przepisem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z przepisem art. 104 § 2 k.p.a., poprzez utrzymanie decyzji z dnia [...] marca 2015 r. w mocy i jej nieuchylenie oraz odmowę stwierdzenia nieważności decyzji z 2006 r. i przyjęcie, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przy wydawaniu decyzji z 2006 r. podjął czynności zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, pomimo zaniechania rozpatrzenia materiału dowodowego oraz wydania decyzji z 2006 r. tylko i wyłącznie powielającej ocenę prawną wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2005 r. ,sygn. akt I SA/Wa 2122/04; dalej jako: "wyrok WSA"; – przepisu art. 138 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 2, art, 158 § 1 k.p.a. w związku z przepisem art. 6, art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez utrzymanie decyzji z dnia [...] marca 2015 r. w mocy i jej nieuchylenie oraz odmowę stwierdzenia nieważności decyzji z 2006 r. i brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz niezasadne przyjęcie, iż dopiero w dniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 1992 r., nr [...], Obwieszczenia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 1992 r. w sprawie założenia ewidencji gruntów (dalej jako: "Obwieszczenie"), zmieniono położenie działki na obręb [...] w Gminie L., a ponadto pominięcie okoliczności, iż to w wyniku prac geodezyjnych prowadzonych w latach 1977-1978, w drodze których sporządzono nową ewidencję gruntów, działkę usytuowano w obrębie ewidencyjnym [...] w Gminie L.; – przepisu art. 138 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 2, art. 158 § 1 k.p.a. w związku z przepisem art. 6, art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez utrzymanie decyzji z dnia [...] marca 2015 r. w mocy i jej nieuchylenie oraz odmowę stwierdzenia nieważności decyzji z 2006 r. i brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i przyjęcie iż działka, stanowiąca grunty leśne wchodzące w dniu 27 maja 1990 r. w skład państwowego gospodarstwa leśnego, jakim jest Nadleśnictwo, jak również objęta gospodarką leśną Nadleśnictwa, mogła podlegać komunalizacji; – przepisu art. 138 § 1 pkt 2, art. 156 § 1 pkt 4, art. 158 § 1 k.p.a. w związku z przepisem art. 6, art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez utrzymanie decyzji z [...] marca 2015 r. w mocy i jej nieuchylenie oraz odmowę stwierdzenia nieważności decyzji z 2006 r. i brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i uznanie, iż decyzja komunalizacyjna została skierowana do podmiotu będącego stroną w sprawie, tj. do Gminy K., w sytuacji gdy działka nie była położona w miejscowości [...], gmina K., a zatem Gmina K., nie mogła nabyć działki z mocy prawa na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji być adresatem decyzji komunalizacyjnej; II. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: – przepisu art. 153 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe ustalenie zakresu związania wyrokiem WSA, a ponadto przyjęcie, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przy wydawaniu decyzji z 2006 r. w sposób prawidłowy ustalił zakres związania wyrokiem WSA oraz nieuprawnione uznanie, że ocena prawna wyrażona w wyroku WSA uniemożliwiała Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji wydanie decyzji stwierdzającej nieważność decyzji komunalizacyjnej, a nadto uniemożliwiała Ministrowi Administracji i Cyfryzacji uchylenie decyzji z dnia [...] marca 2015 r. i stwierdzenie nieważności decyzji z 2006 r.; – art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm., dalej jako: "ustawa") oraz przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (dalej jako: "KWU") poprzez ich błędną wykładnię i uznanie za prawidłowe stanowiska Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zawartego w decyzji z 2006 r., zgodnie z którym wpis prawa własności zawarty w dziale II księgi wieczystej oraz związane z nim domniemanie jego zgodności z rzeczywistym stanem prawnym przesądziły o położeniu działki w granicach Gminy K.; – art. 6 k.p.a. w zw. z przepisami prawa stanowiącymi podstawę wydania Obwieszczenia, tj. § 6 ust. 1, § 91 ust. 2 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. Nr 11, poz. 98 ze zm.) w zw. z art. 14 ust. 2 dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 6, poz. 32) poprzez ich błędną wykładnię i niezasadne przyjęcie, że Obwieszczenie miało charakter konstytutywny, a w konsekwencji uznanie, iż dopiero w dniu ogłoszenia Obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 1992 r., nr [...], zmieniono położenie działki na obręb [...] w Gminie L., a nadto pominięcie okoliczności, iż to w wyniku prac geodezyjnych prowadzonych w latach 1977-1978, w drodze których sporządzono nową ewidencję gruntów, działkę usytuowano w obrębie ewidencyjnym [...] w Gminie L.; – art. 6 k.p.a. w zw. z przepisem art. 5 ust. 1, art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. oraz obowiązującym w dacie 27 maja 1990 r. przepisem art. 1 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym (Dz.U. Nr 63, poz. 494 ze zm., dalej jako "u.p.g.l."), poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie iż działka, stanowiąca grunty leśne wchodzące w dniu 27 maja 1990 r. w skład państwowego gospodarstwa leśnego, jakim jest Nadleśnictwo, jak również objęta gospodarką leśna Nadleśnictwa, mogła podlegać komunalizacji. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji tego organu z [...] marca 2015 r., o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] grudnia 2006 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Kwestionowana w przedmiotowym trybie nadzorczym o stwierdzenie nieważności decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] grudnia 2006 r. nr [...] zapadła także w trybie nadzoru o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z [...] października 1992 r. dotyczącej działki nr [...], położonej w obrębie [...], na własność Gminy K.. Decyzją ta organ nadzoru odmówił stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej. Organ nadzoru powołał się na stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 2122/04, którym Sąd uchylił obie decyzje organu nadzoru, którymi stwierdzono nieważność decyzji komunalizacyjnej. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Tak więc stanowisko wyrażone w wyroku z 16 grudnia 2005 r. wiąże Sąd również i w niniejszej sprawie. Z uzasadnienia powołanego wyroku wynika, że Sąd miał na uwadze zapis w księdze wieczystej [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M., z którego wynikało, że na dzień 27 maja 1990 r. właścicielem opisanej w niej nieruchomości był Skarb Państwa – mienie gminne. Powołując treść art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, Sąd stwierdził, że przedmiotowy wpis w księdze wieczystej objęty był domniemaniem zgodności z rzeczywistym stanem prawnym i reasumując Sąd uznał, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie mógł stwierdzić nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z [...] października 1992 r., " (...) która w sposób prawidłowy została wydana w oparciu o stan prawny wynikający z zapisu w księdze wieczystej (...)". Decyzja komunalizacyjna została wydana na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Przepis ten stanowi, że mienie gminne w rozumieniu przepisu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 staje się z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym z mocy prawa mieniem gminy, na której obszarze jest położone. Właścicielem działki objętej kontrolowaną decyzją był Skarb Państwa – mienie gminne. Zgodnie z wiążącym stanowiskiem Sądu wyrażonym w powołanym wyroku z 16 grudnia 2005 r. wpis ten objęty jest domniemaniem zgodności z rzeczywistym stanem prawnym, a taki wpis wskazuje, że na datę 27 maja 1990 r. przedmiotowa nieruchomość stanowiła mienie gminne i podlegała komunalizacji w trybie tego przepisu, a zatem decyzja komunalizacyjna Wojewody [...] z [...] października 1992 r. została wydana w sposób prawidłowy – tak przesądził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wiążącym zarówno Sąd jak i organ wyroku. W tej sytuacji wydanie przez organ nadzoru kwestionowanej w przedmiotowym postępowaniu nieważnościowym decyzji z [...] grudnia 2006 r., którą odmówiona stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, jako zgodnej z wiążącym stanowiskiem zawartym w wyroku z 16 grudnia 2005 r., należy uznać za prawidłowe rozstrzygnięcie. Takie orzeczenie organu nadzoru nie jest dotknięte żadną z przesłanek nieważności decyzji określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Należy mieć na uwadze, że wpis w księdze wieczystej nr [...] dotyczący właściciela nie odnosił się do jakiejś bliżej nieokreślonej nieruchomości, ale dotyczył on konkretnej nieruchomości, która w księdze wieczystej została opisana jako położona w obrębie [...] gm. K. nr [...] o obszarze [...] ha [...] a. Tak więc wiążąca w sprawie była całość wpisów dotyczących komunalizowanej nieruchomości i organ w postępowaniu nadzorczym nie miał żadnych uprawnień do prowadzenia postępowania dowodowego celem ustalenia, czy w dacie 27 maja 1990 r. nieruchomość ta była położona na terenie Gminy K., czy też na obszarze innej gminy. Tak więc organ w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją z [...] grudnia 2006 r. prawidłowo dokonał wykładni art. 153 p.p.s.a. i przyjął właściwy zakres związania wyrokiem. Skarżący podjął próbę obalenia domniemania z art. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Próba ta zakończyła się niepowodzeniem, gdyż Sąd Rejonowy w N., wyrokiem z [...] grudnia 2011 r., sygn. akt [...], oddalił powództwo Skarbu Państwa Lasów Państwowych – Nadleśnictwa N. przeciwko Gminie K. o uzgodnienie treści księgi wieczystej. Z uzasadnienia wyroku wynika, że pozew dotyczył uzgodnienia treści księgi wieczystej poprzez wykreślenie parceli gruntowej nr [...] z dotychczasowej księgi wieczystej i założenie nowej księgi wieczystej, w której jako właściciel ujawniony zostanie Skarb Państwa – Nadleśnictwo N. Wobec tego prezentowane szeroko w skardze stanowisko skarżącego, iż działka objęta decyzją komunalizacyjną z 1992 r. stanowi grunty leśne i w dniu 27 maja 1990 r. wchodziła w skład państwowego gospodarstwa leśnego jakim jest Nadleśnictwo i wobec tego nie mogła podlegać komunalizacji, nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym związanym ze stanem prawnym skomunalizowanej nieruchomości. Ze sporządzonej na potrzeby postępowania przed Sądem Rejonowym w N., i na zlecenie tego Sądu, opinii biegłego geodety J. P. wynika, że w latach 1964-1965 dokonano pomiaru granic kompleksów leśnych użytkowanych przez Nadleśnictwo. Według tych pomiarów pgr [...] jest położona poza granicami Nadleśnictwa, na terenach Państwowego Funduszu Ziemi. W latach 1977-1978 przeprowadzono prace geodezyjne związane z opracowaniem nowej ewidencji gruntów dla miejscowości [...] i [...]. W trakcie tych prac zmieniono granicę pomiędzy tymi miejscowościami skutkiem czego część gruntów, w tym przedmiotowa pgr [...], znalazła się w obrębie ewidencyjnym [...], Gmina L. Obwieszczenie Wojewody [...] z [...] lipca 1992 r. w sprawie założenia ewidencji gruntów dla Gminy L. zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992 r. Okoliczność, że obecnie skomunalizowana nieruchomość znajduje się poza granicami ewidencyjnymi gminy, na rzecz której została skomunalizowana, nie ma żadnego znaczenia dla oceny decyzji z [...] grudnia 2006 r. Obwieszczenie Wojewody [...] w sprawie założenia ewidencji gruntów nastąpiło w 1992 r., a więc już po dacie komunalizacji. Prawidłowo organ nadzoru w zaskarżonej decyzji uznał, że zmiana położenia działki na obręb [...] w Gminie L. nastąpiła w dniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 1992 r. Obwieszczenia Wojewody [...] nr [...] w sprawie założenia ewidencji gruntów. Stanowisko skarżącego, iż do zmiany granic miejscowości, a tym samym do zmiany położenia przedmiotowej nieruchomości, doszło w latach 1977-1978 nie znajduje potwierdzenia tak w przepisach prawa dotyczących ewidencji gruntów (dekret z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków – Dz. U. Nr 6, poz. 32, Zarządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów – MP Nr 11, poz. 98, ustawa z dnia 17 maj 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). W latach 1977-1978 przeprowadzono prace geodezyjne związane z opracowaniem nowej ewidencji gruntów dla miejscowości [...] i [...]. Wynika to z powołanej wyżej opinii biegłego geodety J. P. Prowadzenie prac geodezyjnych nie jest równoznaczne z wprowadzeniem nowej ewidencji gruntów. W świetle powyższych ustaleń i rozważań należy uznać, że stanowisko organu nadzoru wyrażone w zaskarżonej decyzji, a sprowadzające się do stwierdzenia, że kwestionowana decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] grudnia 2006 r. nie jest obarczona żadną z wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. przesłanek nieważności, jest zgodne z prawem. Czyni to niezasadnymi zarzuty skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.