I SA/Wa 1226/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2018r. po rozpoznaniu wniosku adwokata M. B. w sprawie ze skargi A. P. reprezentowanej przez kuratora J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. B. kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295, 20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 19 września 2017r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat M. B. Na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2018r. w imieniu skarżącej stawił się adw. S. S. działający z substytucji pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, że koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018r. sygn. akt I SA/Wa 1226/17 oddalił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017r. nr [...]. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w rozpatrywanej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r. poz. 1714 ze zm.) – dalej jako rozporządzenie. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, stosownie do § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie adwokat S. S. działający z substytucji pełnomocnika z urzędu reprezentował skarżącą na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu przed Sądem I instancji, według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Z tego względu, przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w wysokości 240 zł podwyższone o kwotę 55,20 zł, łącznie kwotę w wysokości - 295,20 złotych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.