I SA/Wa 1229/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi W.M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. Minister Skarbu Państwa, decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] potwierdzającą W.M. prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J.J. mienia poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu decyzji Minister Skarbu Państwa wskazał, że w dniu 7 stycznia 2010 r. W.M. złożył do Wojewody [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa w związku z art. 20 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.), wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wskazaną wyżej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. W uzasadnieniu wniosku W.M. podniósł, że odnalazł oryginalny plan sytuacyjny nieruchomości J.J. z dokładnymi obmiarami granic działki oraz planem budynku mieszkalnego z dnia 27 kwietnia 1938 r. Pismem z dnia 3 lutego 2010 r. Wojewoda [...] wezwał W.M. do podania terminu w jakim powziął on wiadomość o istnieniu nowych dowodów i okoliczności faktycznych nieznanych organowi w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. Z oświadczenia W.M. z dnia 9 lutego 2010 r. wynika zaś, że plan sytuacyjny budowy domu położonego przy ul. [...] w P. odnalazł w czerwcu 2009 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. wskazując, że W.M. uzyskał nowy dowód w sprawie w postaci planu sytuacyjnego z 1938 r. w czerwcu 2009 r., a zatem doszło do uchybienia terminu określonego w art. 148 kpa. Odwołanie od powyższej decyzji złożył W.M., kwestionując decyzję organu wojewódzkiego i podnosząc, że rozstrzygnięcie Wojewody jest dla niego krzywdzące. Minister Skarbu Państwa rozpoznając sprawę przytoczył treść art. 148 kpa, art. 149 kpa i art. 150 kpa podkreślając, że zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ odwoławczy zaznaczył, że z akt sprawy, w szczególności z oświadczenia W.M. z dnia 9 lutego 2010 r. wynika, że posiadał on oryginalny plan sytuacyjny nieruchomości J.J. z 1938 r. w czerwcu 2009 r., a więc około 6 miesięcy przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. W.M. nie spełnił zatem warunku zawartego w art. 148 § 1 kpa, bowiem wniosek o wznowienie postępowania wniesiony został po ponad miesiącu od zapoznania się przez wnioskodawcę z planem sytuacyjnym nieruchomości J.J. z 1938 r. Tym samym Minister Skarbu Państwa uznał, że decyzja Wojewody [...] odmawiająca wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. jest zasadna. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W.M. podnosząc, że odnaleziony plan sytuacyjny przedstawiony był w Urzędzie Wojewódzkim w O. (notatka służbowa z dnia 26 czerwca 2009 r.). Nowy dokument powinien być uwzględniony przed wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. Skarżący podkreślił, że odbierając decyzję ponownie przedstawił plan sytuacyjny z 1938 r., ale poradzono mu aby zwrócił się do Archiwum Państwowego w W.. Po otrzymaniu odpowiedzi z W. złożył wniosek o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja z dnia [...] maja 2010 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nie naruszają prawa. Na wstępie podkreślić należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, w sytuacji gdy zaistnieją przesłanki określone w art. 145 § 1 kpa lub art. 145a § 1 kpa. Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 kpa ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej. W związku z czym w orzecznictwie podkreśla się, że przepisy dotyczące wznowienia postępowania wymagają rygorystycznego i ścisłego ich stosowania. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji bada, czy wniosek o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia wniosku określony w art. 148 § 1 kpa. Jedynie pozytywne ustalenia w powyższym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji odmówiły wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. uznając, że wniosek o wznowienie postępowania złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. W ocenie Sądu stanowisko organów jest prawidłowe. Zaznaczyć trzeba, że zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jak wskazano organ administracji zobowiązany jest z urzędu zbadać zachowanie powyższego terminu. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania jest zaś podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że W.M. występując z wnioskiem z dnia 5 stycznia 2010 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., jako przesłankę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 5 kpa podnosząc, że ujawniły się nowe dowody i okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który wydał decyzję. Wnioskodawca odnalazł bowiem oryginalny plan sytuacyjny nieruchomości J.J. z 27 kwietnia 1938 r. Wniosek, złożony został w sekretariacie Wojewody [...] w dniu 6 stycznia 2010 r. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika jednocześnie, że w posiadaniu przedmiotowego dokumentu, tj. planu sytuacyjnego z 1938 r., W.M. był już w czerwcu 2009 r. Wynika to między innymi z oświadczenia skarżącego z dnia 9 lutego 2010 r. Świadczy o tym również treść znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy notatki urzędowej z dnia 25 czerwca 2009 r., sporządzonej przez inspektora M.H.. Nie ulega zatem wątpliwości, że o istnieniu planu sytuacyjnego nieruchomości z 1938 r. skarżący wiedział już w czerwcu 2009 r. Wniosek o wznowienie postępowania z dnia 5 stycznia 2010 r. złożony zatem został z przekroczeniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie słusznie przyjęto, iż podanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. złożone zostało z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa, co uzasadniało wydanie decyzji odmawiającej wznowienia przedmiotowego postępowania. Odmawiając wznowienia postępowania organy obu instancji nie naruszyły zatem prawa. Wniesiona skarga jest więc bezzasadna i podlega oddaleniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.