I SA/Wa 1231/14

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. znak : [...] w przedmiocie : zwrotu świadczeń wypłaconych osobie uprawnionej z funduszu alimentacyjnego postanawia : przyznać K. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 9 czerwca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] wraz z formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest emerytura w wysokości [...] złotych miesięcznie. Wnioskodawca wyjaśnił, że pozostałą część emerytury w wysokości [...] złotych potrącana komornik na alimenty dla dzieci. Wnioskodawca podał, że oprócz mieszkania komunalnego o powierzchni [...]m ² nie posiada żadnego innego majątku, zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych. Zaznaczył, że brakuje mu środków finansowych na zakup podstawowych produktów i żywności. Trudną sytuację finansową wnioskodawcy potwierdza dokumentacja znajdująca się w aktach administracyjnych. Z treści wniesionej do Sądu skargi wynika, że wnioskodawca jest zadłużony na kwotę [...] złotych. Ze względu na posiadane zadłużenie i zarejestrowanie w Rejestrze Dłużników ERIF nie może wziąć kredytu z banku na spłatę posiadanego zadłużenia. Wnioskodawca oświadczył, że nie pracuje, nie uzyskuje żadnego dochodu oprócz otrzymywanej emerytury. Dodał, że z powodu zadłużenia mieszkania na kwotę ponad [...] złotych Wojskowa Agencja Mieszkaniowa złożyła pozew do Sądu o eksmisję. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Sytuacja majątkowa wnioskodawcy - utrzymującego się jedynie z niewielkiej emerytury w wysokości [...] złotych miesięcznie - jest niewątpliwie trudna. Stwierdzono, że wnioskodawca z posiadanych środków pieniężnych nie jest w stanie – bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym - ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Jednocześnie w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.