I SA/Wa 1236/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Magdalena Durzyńska Protokolant Referent Anna Kaczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2019 r. sprawy ze skargi B. J., M. L., S. M., B. K., H. J., P. K., A. K., P. B. i I. B. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 417/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] ([...] tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz skarżących B. J., M. L., S. M., B. K., H. J., P. K., A. K., P. B. i I. B. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B.J., M.L., S.M., B.K., H.J., P.K., A.K., P.B. i I.B. pismem z [...] maja 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tutejszego Sądu z 9 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 417/15. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...]. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku). Skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów oraz o orzeczenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, wnieśli o przyznanie na ich rzecz sumy pieniężnej określonej w art. 154 § 7 P.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazali, że wyrokiem z 9 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 417/15 Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za przedmiotową nieruchomość we wskazanym terminie. Podnieśli, że pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu Prezydent [...] nie podjął czynności w sprawie i nie wydał decyzji. Z tego względu, pismem z [...] kwietnia 2018 r., wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku, jednak organ nie podjął działań. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że pismem z [...] czerwca 2019 r. zwrócił się do Biura Organizacji Urzędu, Wydziału Archiwum Urzędu [...] o przekazanie informacji na temat inwestycji prowadzonych na przedmiotowej nieruchomości oraz dat ich rozpoczęcia oraz do Sądu Rejonowego [...] [...] Wydziału Ksiąg Wieczystych o odpis z wykazu hipotecznego obejmującego działy I i II księgi hipotecznej. Organ podał, że pismem z [...] czerwca 2019 r. poinformował strony o aktualnym stanie sprawy. Jednocześnie stwierdził, że na skutek ponagleń i skarg wnoszonych przez strony akta pozostają w długotrwałym posiadaniu organów nadrzędnych i sądów administracyjnych, co znacząco utrudnia rozpoznawanie spraw, gdyż nie jest możliwym prowadzenie postępowań wyłącznie w oparciu o akta zastępcze. Zaznaczył, że o kolejności rozpatrzenia spraw nie może decydować wyłącznie aktywność procesowa strony i ilość składanych skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkuje wymierzeniem organowi grzywny. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 P.p.s.a.) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 417/15 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...] [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi [...] 25 listopada 2015 r., co wynika z akt sądowych sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 417/15 (data stempla wpływu akt do organu). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął 25 stycznia 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również dwukrotnego wezwania przez skarżących organu do wykonania prawomocnego wyroku Prezydent [...] nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie. Z powodu niewykonania wyroku z 9 września 2015 r. tutejszy Sąd wyrokiem z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 670/16 wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] zł. Pomimo wymierzenia organowi grzywny Prezydent [...] nadal nie wydał decyzji. W sprawie zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 9 września 2015 r. terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że skarżący po raz kolejny występują z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny ze względu na niewykonanie wyroku Sąd uznał, że grzywna w wysokości [...] zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Kwota ta mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno - dyscyplinującą. Uwzględniono przy tym fakt, że wyrokiem z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 670/16 wymierzono już Prezydentowi W. grzywnę, która nie spełniła swej funkcji. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 9 września 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa o przyznanie odszkodowania - pomimo wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość oraz wyroku wymierzającego grzywnę nie została przez organ załatwiona, a wyznaczony w wyroku z 9 września 2015 r. termin załatwienia sprawy został znacznie przekroczony. Natomiast podnoszona w odpowiedzi na skargę okoliczność zwrócenia się do Sądu Rejonowego [...] o wydanie odpisu z wykazu hipotecznego oraz do Wydziału Archiwum Urzędu [...] o udzielenie informacji na temat inwestycji prowadzonych na nieruchomości nie może usprawiedliwiać niewykonania wyroku od tak długiego czasu. Dlatego Sąd na podstawie art. 154 § 2 zd. 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżących o przyznanie sumy pieniężnej, gdyż w ocenie Sądu, wymierzona grzywna stanowi wystarczającą dolegliwość dla organu, mobilizującą go do wydania orzeczenia. Podnieść należy, że suma pieniężna poza funkcją represyjną i prewencyjną, ma znaczenie kompensacyjne. Oznacza to, iż ma ona na celu zadośćuczynienie za krzywdę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. Użycie przez ustawodawcę czasownika "może" w treści art. 154 § 7 P.p.s.a. oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. Podkreślić trzeba, że przyznanie stronie od organu określonej sumy pieniężnej ma niejako zrekompensować stratę, jaką poniosła na skutek bezczynności organu. W związku z tym wniosek o przyznanie sumy pieniężnej winien zawierać uzasadnienie, w którym strona powinna nawiązać do krzywdy wywołanej bezczynnością organu. Z treści skargi, nie wynika, aby skarżący doznali w związku z bezczynnością organu krzywdy lub szkody którą należałoby zrekompensować. Skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku o przyznanie sumy pieniężnej. Z powyższych względów, Sąd w tej części skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku). W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.