I SA/Wa 1239/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 maja 2003 r. radca prawny M. M. powołując się na załączone pełnomocnictwo wniosła w imieniu H. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Pełnomocnictwo, załączone do skargi zostało udzielone radcy prawnemu M. M. przez P. P. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 6 stycznia 2005 r. wezwał radcę prawnego M. M. do przedłożenia w terminie miesiąca pełnomocnictwa procesowego od H. H. do występowania przed sądami administracyjnymi. Wykonując wezwanie Sądu radca prawny M. M. przy piśmie z dnia 28 stycznia 2005 r. przedłożyła potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa udzielonego przez H. H. adwokatowi dr J. M., potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa udzielonego przez adwokata J. M. P. P. oraz potwierdzoną z zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa udzielonego przez P. P. M. M. Pismem z dnia 14 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał radcę prawnego M. M. do wykazania, że P. P. może być pełnomocnikiem procesowym H. H. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W wykonaniu powyższego wezwania Sądu radca prawny wskazała, iż pełnomocnictwo udzielone przez H. H. adwokatowi J. M. jest pełnomocnictwem materialnym dającym możliwość przenoszenia dalszego umocowania zarówno materialnego jak i wyłącznie procesowego na inną osobę. Taki sam też charakter w ocenie M. M. ma pełnomocnictwo udzielone przez J. M. P. P., który w związku z otrzymanym pełnomocnictwem nie występuje w sprawie jako pełnomocnik procesowy, a jedynie jako udzielający umocowania procesowego radcy prawnemu M. M. Pismami z dnia 14 kwietnia 2005 r. i 20 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał radcę prawnego M. M. do wykazania czy udzielający jej pełnomocnictwa P. P. spełnia wymogi zakreślone przepisem art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jakie spełniać musi pełnomocnik procesowy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, radca prawny M. M. w piśmie z dnia 13 czerwca 2005 r. ponownie podniosła, że pełnomocnictwo udzielone przez J. M. P. P. jest pełnomocnictwem materialnym oraz wskazała, że "zbędne jest wykazywanie , że p. P. P. należy do kręgu osób upoważnionych do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi". W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 18 listopada 2005 r. wezwał radcę prawnego M. M. do przedłożenia w terminie 21 dni oryginałów pełnomocnictw, ewentualnie ich odpisów urzędowo poświadczonych, a także wskazania informacji o miejscu zamieszkania lub pobytu H. H. i adwokata J. M. W odpowiedzi na wezwanie radca prawny M. M. przedłożyła notarialnie poświadczone kopie uprzednio przedkładanych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Art. 35 Art. 35. § 1 powołanej ustawy stanowi, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie zaś do treści art. 36 pełnomocnictwo może być: ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw, do niektórych tylko czynności w postępowaniu. W myśl art. 39 powołanej ustawy pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do: 1) wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem; 2) udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach; 3) cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie; 4) odbioru kosztów postępowania. W ocenie Sądu radca prawny M. M. nie wykazała umocowania do reprezentowania H. H. w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie objętej wniesioną skargą. Przedstawione pełnomocnictwo udzielone przez H. H. adwokatowi J. M., jak również pełnomocnictwa substytucyjne dla P. P. i M. M. posiadają wady, które w ocenie Sądu wykluczają uznanie ich za dokumenty umocowujące do wniesienia w imieniu skarżącej skargi do sądu i reprezentowaniu jej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zakres przedmiotowy pełnomocnictwa udzielonego przez H. H. adwokatowi J. M. jest ograniczony do prowadzenia ściśle określonych rodzajów spraw, wśród których nie ma spraw dotyczących zwrotu nieruchomości objętych skargą. Powyższe pełnomocnictwo ograniczone zostało do: "1. zastępstwa procesowego (itp. Zgodnie z §§ 81 nn. kpc) włącznie do wnoszenia i cofania powództw wzajemnych; 2.do składania wniosków w sprawach rozwodowych i z nimi związanych, do zawierania ugod w sprawach rozwodowych oraz do stawiania wniosków o świadczenia rentowe i inne świadczenia alimentacyjne; 3.do reprezentacji i obrony w sprawach karnych i przy wykroczeniach porządkowych (§§ 302, 374 kpk) włącznie z postępowaniem przygotowawczym oraz (w przypadku nieobecności) do reprezentowania zgodnie z § 411 II kpk z wyraźnym umocowaniem również zgodnie z §§233 I, 234 kpk, do stawiania wniosków w sprawach karnych i innych dozwolonych zgodnie z kodeksem postępowania karnego i wniosków zgodnie z ustawą o odszkodowaniu za środki ścigania karnego, w szczególności też za postępowanie karne; 4.do reprezentacji w innych postępowaniach i w rozprawach pozasądowych wszelkiego rodzaju (w szczególności w sprawach wypadków o zaspokojenie roszczeń wobec sprawcy, posiadacza pojazdu i ich ubezpieczycieli); 5.do uzasadnienia i uchylania stosunków wynikających z umowy, do składania i przyjmowania oświadczeń woli (np. wypowiedzenia) w związku ze sprawami wymienionymi na wstępie. Pełnomocnictwo to obowiązuje wobec wszystkich instancji i rozciąga się też na postępowania pokrewne i następcze wszelkiego rodzaju (np. areszt i zarządzenie tymczasowe sądu, postępowania o ustalenie kosztów, egzekucje przymusową, interwencję, licytację przymusową, zarząd przymusowy, depozyt sądowy, postępowanie upadłościowe). Obejmuje ono w szczególności uprawnienie do dokonywania i przyjmowania doręczeń, przenoszenia pełnomocnictwa w całości lub części na innych (pełnomocnictwo pochodne), stosowanie i wycofywanie środków prawnych lub rezygnację z nich, rozwiązywanie sporów prawnych lub negocjacji pozasądowych w drodze ugody, rezygnacji lub uznania powództwa, przyjmowania pieniędzy, rzeczy wartościowych i świadectw w szczególności tez przedmiotu sporu oraz kwot uiszczanych przez przeciwnika, kasę sądową lub inne podmioty oraz wgląd do akt." Tak zakreślony przedmiot umocowania J. M. do reprezentowania H. H. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż pełnomocnictwo to jest pełnomocnictwem ograniczonym do ściśle określonych spraw, które w żadnym z punktów nie odnoszą się do spraw związanych z odzyskaniem wywłaszczonych nieruchomości. Niezależnie od powyższego, pełnomocnictwo udzielone przez J. M. P. P., nie jest natomiast pełnomocnictwem substytucyjnym jak twierdzi radca prawny M. M. , ale jest zwykłym pełnomocnictwem umocowującym P. P. do reprezentowania J. M.w postępowaniach dotyczących utraconych nieruchomości stanowiących uprzednio własność J. M. lub jego poprzedników prawnych, bez prawa do dalszego udzielania pełnomocnictw. W świetle powyższego P. P.nie mógł skutecznie upoważnić radcy prawnego M. M. do dokonywania jakichkolwiek czynności w imieniu H. H. a tym bardziej nie mógł na zasadzie substytucji udzielić w imieniu H. H. komukolwiek pełnomocnictwa procesowego. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu radca prawny M. M., nie wykazała legitymacji do reprezentowania H. H. zarówno w postępowaniu administracyjnym jak i sądowym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak wyżej.