I SA/Wa 1243/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy L. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w sprawie ze skargi Gminy L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Gmina L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni [...] ha, położoną w obrębie [...], gm. L., zajętą pod drogę gminną, stanowiącą własność Gminy L., uregulowaną w księdze wieczystej [...]. W skardze wnioskodawczyni zamieściła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, że wstrzymanie jej wykonania jest konieczne, albowiem wypłata odszkodowania w nieprawidłowo ustalonej wysokości naraża skarżącą gminę na szkodę, która może być znaczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Wskazać również należy, że materialnoprawną podstawę dla wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 102, poz. 651 ze zm.) – dalej jako u.g.n. W myśl przepisu art. 9 u.g.n. w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a u.g.n., w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, że decyzja organu pierwszej instancji, to jest Starosty [...] została wydana na podstawie przepisu art. 98 ust. 3, art. 129 ust. 5, art. 130 ust 1 i ust 2 oraz art. 132 ust. 1a i 5 u.g.n. a zatem na podstawie przepisów Działu III tejże ustawy. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność – co wynika z akt administracyjnych sprawy - że organ nie wydał postanowienia w trybie przepisu art. 9 u.g.n., konieczne stało się ustanowienie w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej. Zaszły bowiem przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.