I SA/Wa 1244/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] przyznana została P. M. pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki, którą pobierał w okresie od dnia [...] lipca 2007 r. do dnia [...] kwietnia 2008 r. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Prezydent W. zawiesił od dnia [...] maja 2008 r. pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki przyznaną wyżej wymienioną decyzją, a rozstrzygnięcie to utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. W następstwie rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 25 czerwca2010 sygn. akt I SA/Wa 387/10 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2009 r. oraz decyzję Prezydenta W. z [...] maja 2008 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] kolejny raz zawiesił pomoc pieniężną, przyznaną P. M., w okresie od [...] maja 2008 r. do [...] marca 2009 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. H. K., działając w imieniu P. M., wniosła od tej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu [...] marca 2011 r. do [...] Centrum Pomocy Rodzinie wpłynęło pismo podpisane przez P. M. zatytułowane "skarga", którego adresatem był Wojewódzki Sąd Administracyjny, kwestionujące ww. decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Skarga ta została przez organ uznana za odwołania i przesłane do Kolegium przy piśmie z dnia [...] marca 2011 r. Przy piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r., złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, P. M. załączył odpis ww. skargi z [...] marca 2011 r., składając jednocześnie zapytanie o stan sprawy. Wskazywał on przy tym na fakt złożenia skargi do organu i brak informacji o sygnaturze oraz przebiegu sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przy piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. przesłał skargę P. M. do organu celem udzielenia odpowiedzi na tą skargę i nadesłania akt sprawy i o tym fakcie poinformował skarżącego W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej na rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji, ewentualnie oddalenie skargi. Jednocześnie Prezydent W. poinformował o wydaniu przez Prezydenta W. decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], którą wznowiono skarżącemu pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie zaskarżona do Sądu decyzja Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], jest rozstrzygnięciem wydanym w pierwszej instancji, od którego stronie przysługiwało, stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. prawo wniesienia odwołanie do organu wyższego stopnia. Takie odwołanie wniosła wprawdzie imieniu skarżącego jego pełnomocnik – H. K., jednakże niezależnie od powyższego odwołania, skarżący wniósł również na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniesienie zaś w takim stanie faktycznym skargi do sądu administracyjnego jest prawnie niedopuszczalne, gdyż w sprawie nie został wyczerpany administracyjny tok instancyjnej weryfikacji kwestionowanego rozstrzygnięcia, co czyni ją niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.