I SA/Wa 1244/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] odmówił Z. M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...]. Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdził, że: 1) Z. M., G. Z., H. S., J. D. i E. T. są osobami, którymi przysługuje prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez F. T. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej; 2) wartość nieruchomości pozostawionej w miejscowości W., byłe województwo [...], na którą składały się [...] ha ziemi, w tym [...] ha ziemi ornej i [...] ha łąk oraz zabudowania: dom, stodoła i szopa – zwaloryzowana na dzień wydania niniejszej decyzji wynosi [...] zł; 3) wysokość rekompensaty odpowiadająca 20% zwaloryzowanej wartości pozostawionej nieruchomości na dzień wydania niniejszej decyzji wynosi [...] zł, przy czym rekompensata ta przypada ww. osobom w taki sposób, że Z. M. otrzymała ją w 2/6 części, tj. w kwocie [...] zł, natomiast pozostałe osoby uprawnione po 1/6 części, w kwocie po [...] zł; 4) wybraną przez wszystkie strony formą realizacji prawa do rekompensaty jest świadczenie pieniężne wypłacane ze środków Funduszu Rekompensacyjnego. Decyzja ta doręczona została Z. M. w dniu 2 stycznia 2012 r. W dniu 27 marca 2012 r. Z. M. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu pisma wskazała, że nie zgadza się z ustaloną rekompensatą za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem odwołującej się kwota, którą przyznano powyższą decyzja jest za niska, ponieważ w dokumentach znajduje się błąd, tzn. nie ujęto w nich 5 ha ziemi oraz zaniżono cenę nowowybudowanych budynków (domu, stodoły, szopy). Do odwołania załączyła oświadczenie świadków na potwierdzenie przytoczonych faktów. Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca uzasadniła ciężką chorobą siostry – H. S. i koniecznością zadbania o jej zdrowie. Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. odmówił wnioskodawczyni przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, powołując się na treść art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", że przywrócenie terminu obwarowane jest spełnieniem czterech przesłanek, a mianowicie: prośba zainteresowanego, uprawdopodobnienie braku winy, wniesienie podania w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i dopełnienie czynności, dla której termin był określony. W ocenie organu w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka dopełnienia czynności, dla której określony był termin, bowiem skarżąca złożyła w jednym piśmie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. Za uprawdopodobniony organ uznał również brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca, jako brak winy, wskazała bowiem chorobę [...] swojej siostry, załączając do wniosku kartę informacyjną z pobytu szpitalnego H. S. w dniach 10-12 stycznia 2012 r. Organ zauważył przy tym, że decyzja kończąca postępowanie doręczona została skarżącej w dniu 2 stycznia 2012 r., a więc ostatnim dniem upływu terminu do złożenia odwołania był dzień 16 stycznia 2012 r. W ocenie organu nie została jednak spełniona ostatnia z ww. przesłanek, a mianowicie złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Skarżąca nie wskazała wprawdzie terminu ustania tej przyczyny, a prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nadana została w dniu 27 marca 2012 r., jednak w aktach sprawy znajduje się pismo Z. M. z dnia 9 marca 2012 r., w którym skarżąca wniosła o doręczenie jej drugiego egzemplarza decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., w celu przedłożenia go w Banku [...], z uwagi na zniszczenie pierwszego odpisu. Realizacja prawa do rekompensaty poprzez wypłatę środków pieniężnych nastąpiła natomiast w dniu 28 marca 2012 r. W ocenie organu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania ustała zatem co najmniej w dniu 9 marca 2012 r., skoro skarżąca była w stanie wystąpić z wnioskiem do Wojewody o wydanie drugiego odpisu decyzji w celu otrzymania rekompensaty pieniężnej. Zważywszy przy tym, że stosownie do treści art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia, wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia mógł zostać złożony już w dniu 9 marca 2012 r. Skoro zatem strona wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożyła z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia, należało odmówić jego przywrócenia. Na postanowienie Ministra Skarbu Państwa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Z. M. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że po otrzymaniu wiadomości o chorobie siostry, która zmarła w dniu [...] maja 2012 r., w styczniu zachorowała na napadowe zawroty głowy z nudnościami oraz depresję. Uniemożliwiło jej to samodzielne poruszanie się i wymagała opieki osób trzecich. Skarżąca jest dodatkowo osobą w starszym wieku, schorowaną. Wobec tego nie mogła złożyć odwołania w terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 i 2 k.p.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2. wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3. jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w niniejszej sprawie odwołanie od decyzji z dnia 29 grudnia 2011 r.), 4. strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przepisy regulujące przywracanie terminu nie ustanawiają hierarchii ważności przesłanek w nich ustanowionych. Oznacza to, że niespełnienie choćby jednej z nich przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu. Sąd oceniając legalność zaskarżonego postanowienia odmawiającego przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. doszedł do przekonania, że zapadło ono w zgodzie z przepisami art. 58 § 1 i 2 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie spełniła bowiem jednej z przesłanek, od wystąpienia której uzależnione jest przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, tj. wniosek o przywrócenie terminu złożony został z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia. Zdaniem Sądu, Minister Skarbu Państwa zasadnie przyjął oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 9 marca 2012 r., kiedy to skarżąca wystąpiła do Wojewody [...] o wydanie jej drugiego egzemplarza decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., w celu przedłożenia go Bankowi [...]. Od tego zatem dnia, tj. 9 marca 2012 r. należało liczyć termin do złożenia podania o przywrócenie uchybionego terminu wraz z odwołaniem. Termin ten upłynął natomiast w dniu 16 marca 2012 r., podczas gdy stosowny wniosek złożony został w dniu 27 marca 2012 r. Wskazać należy, że ustanie przyczyny uchybienia terminu ma miejsce wówczas, gdy strona mogła danej czynności dokonać. Obowiązek wykazania zachowania ustawowego terminu do złożenia wniosku obciąża przy tym stronę składającą wniosek. Jest ona bowiem obowiązana uprawdopodobnić okoliczności związane z przyczyną uchybienia terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W niniejszej natomiast sprawie skarżąca nie podała żadnej daty ustania przyczyny uchybienia terminu, wobec czego organ przyjął najbardziej korzystny dla strony termin, a zatem datę, w której wystąpiła ona do Wojewody [...] z innym wnioskiem dotyczącym przedmiotu sprawy, tj. wypłaty na jej rzecz rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Również w skardze skierowanej do Sądu, skarżąca nie podała innej daty, niż tej wskazanej przez organ, ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia podania o przywrócenie terminu, powołując się jedynie na okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy okoliczność ta, tj. braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, została przez organ uznana za udowodnioną. Podstawą odmowy przywrócenia terminu było natomiast uchybienie 7-dniowego terminu na złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Skoro zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu 9 marca 2012 r., a upłynął w dniu 16 marca 2012 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu złożony został przez skarżącą w dniu 27 marca 2012 r., prawidłowo organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.