I SA/Wa 1245/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-11-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Dargas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kserokopia zażalenia, dołączona do pisma procesowego pełnomocnika skarżącego, może być uznana za jego odpis w rozumieniu przepisów PPSA, jeśli nie została uwierzytelniona?Ratio decidendi
Kserokopia zażalenia, nawet jeśli zawiera oznaczenie "odpis" i podpisy, nie może być uznana za jego odpis w rozumieniu przepisów PPSA, jeśli nie została uwierzytelniona. Brak uwierzytelnienia stanowi brak formalny pisma, który, jeśli nie zostanie usunięty w wyznaczonym terminie, skutkuje odrzuceniem zażalenia. Przepisy PPSA, w przeciwieństwie do KPC, wymagają uwierzytelnienia odpisów pism procesowych.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku oddalającego skargę F. O. w przedmiocie wznowienia postępowania. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na to postanowienie, dołączając kserokopię zażalenia. WSA wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu zażalenia. Pełnomocnik przekazał kserokopię, powołując się na inne postanowienie SN dotyczące procedury cywilnej. Sąd uznał, że kserokopia nie stanowiła odpisu, a pełnomocnik nie usunął braków formalnych, co skutkowało odrzuceniem zażalenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia F. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1245/10 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1245/10 oddalającego skargę F. O. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 446/09 postanawia odrzucić zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1245/10 odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1245/10 oddalającego skargę F. O. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 446/09.
W dniu 27 czerwca 2011 r. wskazane postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego z urzędu – radcy prawnemu A. N. W dniu 29 czerwca 2011 r. F. O., wniósł do tutejszego Sądu sporządzone przez siebie zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 15 czerwca 2011 r. Pismem z dnia 19 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braków w/w zażalenia, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu tego zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lipca 2011 r. W dniu 4 sierpnia 2011 r. radca prawny A. N. złożył do tutejszego Sądu pismo procesowe z dnia 1 sierpnia 2011 r., w treści którego podniósł, że przekazuje odpis przedmiotowego zażalenia, informując jednocześnie, iż zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2002 r. sygn. akt V CKN 1830/00 odpisy pisma procesowego nie muszą być poświadczone ani podpisane za zgodność z oryginałem przez stronę, jej przedstawiciela lub pełnomocnika procesowego. Tymczasem z akt wynika, iż do niniejszego pisma pełnomocnik załączył jedynie kserokopię zażalenia, przy czym wnioskować należy, iż została ona sporządzona w oparciu o odpis przedmiotowego zażalenia, gdyż w treści skserowanego dokumentu w nagłówku widnieje oznaczenie pisma jako "odpis", a na końcu każdej z dwóch jego stron znajdują się po dwa podpisy F. O. stanowiące także kserokopię.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Sygn. akt I SA/Wa 1245/10
Stosownie do art. 178 powołanej wyżej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie natomiast z art. 176 tej ustawy skarga kasacyjna powinna m. in. czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zauważyć należy, że według art. 47 § 1 w/w ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, a jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, także po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych – co realizuje to zasadę oficjalności postępowania oraz zasadę prawa do Sądu. Ponadto daje stronom gwarancję do czynnego udziału w postępowaniu przez prawo stron i uczestników postępowania do poznania stanowiska strony przeciwnej. Tak więc sąd administracyjny ma obowiązek zapewnienia doręczenia stronom postępowania odpisu pisma procesowego złożonego do Sądu przez jedną ze stron uczestniczących w tym postępowaniu. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma, przy czym bez względu na to czy jest to fotokopia lub wydruk komputerowy, czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Za takim poglądem przemawia treść art. 47 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wskazując przykładowe odpisy pisma (fotokopie i wydruki poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia. Zatem przepis ten implikuje konieczność uwierzytelnienia odpisów sporządzanych również w innej formie. Uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej przedstawiciel ustawowy albo pełnomocnik. Tak więc odnosząc się do treści pisma procesowego pełnomocnika skarżącego z dnia 1 sierpnia 2011 r., wskazać należy, że powołane w nim postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2002 r. sygn. akt V CKN 1830/00 dotyczy przepisów procedury cywilnej w postępowaniu prowadzonym przed sądem powszechnym a nie przed sądem administracyjnym, gdzie kwestię tę reguluje powołana ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W sprawie niniejszej bezspornym jest, iż pismem z dnia 19 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu tego zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia. Zatem nadesłanie
Sygn. akt I SA/Wa 1245/10
przez pełnomocnika skarżącego kserokopii pisma nie mogło być uznane jako jego odpis. W konsekwencji należy uznać, iż pełnomocnik skarżącego nie wykonał w/w wezwania i tym samym nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia. Jednocześnie w ocenie Sądu niedopuszczalne jest przerzucanie na Sąd ustawowych obowiązków strony dotyczących wymogów formalnych tego zażalenia, zwłaszcza, jeżeli jest ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. W powyższym tonie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1978/11. Od zawodowego pełnomocnika należy bowiem wymagać dokładności, rzetelności i profesjonalizmu w działaniu, gdyż strona przez niego reprezentowana ponosi wszelkie skutki jego działań lub zaniechań. Zatem odrzucenie niniejszego zażalenia jest obligatoryjną konsekwencją oczywiście wadliwych działań pełnomocnika skarżącego.
Z tych względów, Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło