I SA/Wa 1247/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-01-16
Skład orzekający: Dorota Apostolidis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu oraz nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających przyczyny uchybienia?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarżące nie uprawdopodobniły braku winy w uchybieniu terminu. Mimo dwukrotnego wezwania, nie podały jednoznacznie daty ustania przyczyny uchybienia ani nie przedłożyły dokumentów potwierdzających zwolnienie lekarskie. Brak wykazania szczególnej staranności i dbałości o swoje interesy procesowe uniemożliwia przywrócenie terminu.Stan faktyczny
Skarżące wniosły skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie wniosły o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując na chorobę i zwolnienie lekarskie jednej ze skarżących. Sąd dwukrotnie wzywał skarżące do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, w tym do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia i przedłożenia dokumentów potwierdzających zwolnienie lekarskie. Skarżące nie spełniły tych wymogów.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.S. i I.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H.S. i I.K. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Minister Infrastruktury i Budownictwa postanowieniem z [...] maja 2017 r. nr DO.1.6614.143.2016(MP) stwierdził uchybienie przez I.K. i H.S. (dalej jako "skarżące") terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie doręczone zostało skarżącym w dniu 14 czerwca 2017 r.
Skarżące w dniu 26 lipca 2017 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie, żądając jednocześnie przywrócenia terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu skargi wskazały, że H.S. w czasie ustawowego terminu do wniesienia skargi trafiła do szpitala, a następnie przebywała dwa tygodnie na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło jej wniesienie skargi w terminie. Na dowód powyższych twierdzeń ww. skarżąca przedłożyła kserokopię karty informacyjnej z Izby Przyjęć Szpitala w [...], z której wynika, że przyjęta została do szpitala w dniu [...] czerwca 2017 r., a wypisana w dniu następnym, tj. [...] czerwca 2017 r.
Sąd zarządzeniem z 21 września 2017 r. wezwał skarżące do uzupełnienia, w terminie 7 dni, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Wezwano jednocześnie o przedłożenie dokumentów potwierdzających okoliczność przebywania przez skarżącą na zwolnieniu lekarskim, o którym mowa w treści skargi. Wezwanie to doręczone zostało skarżącym w dniu 29 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k-18 i 19 akt sądowych).
W odpowiedzi z [...] października 2017 r. H.S. wskazała, że na zwolnieniu lekarskim przebywała od [...] czerwca 2017 r. do [...] czerwca 2017 r., natomiast w dniu [...] lipca 2017 r. zgłosiła urlop "na telefon".
Sąd zarządzeniem z 30 listopada 2017 r. ponownie wezwał skarżące do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu, poprzez jednoznaczne wskazanie (dzień, miesiąc, rok), kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Wezwano jednocześnie o przedłożenie dokumentu poświadczającego przebywanie przez H.S. na zwolnieniu lekarskim oraz do podpisania pisma z [...] października 2017 r.
Powyższe wezwanie H.S. otrzymała w dniu 13 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-25 akt sądowych), natomiast przesyłka sądowa skierowana do I.K. wróciła niepodjęta i na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 26 grudnia 2017 r. (k-30 i 31 akt sądowych).
H.S. w piśmie z [...] grudnia 2017 r. wskazała, że podtrzymuje wyjaśnienia zawarte w piśmie z [...] października 2017 r. oraz poinformowała, że nie jest w stanie uzyskać przywoływanego w poprzednich pismach zwolnienia lekarskiego, jednak Sąd może wystąpić o nie do Przychodni Lekarskiej w [...] lub do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 P.p.s.a., uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok WSA w Białymstoku z 6 października 2005 r. sygn. akt II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r. sygn. akt V SA 793/02, LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260).
Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżące nie uprawdopodobniły, że dochowały należytej staranności i dbałości o swoje interesy, nie wykazały bowiem braku winy w uchybieniu terminu. H.S., mimo dwukrotnego wezwania Sądu, nie wskazała, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, jak również nie przedłożyła żadnego dokumentu, który potwierdzałby, czy i w jakich faktycznie datach przebywała na zwolnieniu lekarskim. Nawet gdyby uznać za prawdopodobne wyjaśnienia strony, że na zwolnieniu lekarskim przebywała od [...] do [...] czerwca 2017 r., to informacja ta nie usprawiedliwia uchybienia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] maja 2017 r., który upływał w dniu 14 lipca 2017 r. Sądowi z urzędu wiadomym jest przy tym, że skarżąca np. w dacie 12 lipca 2017 r. przebywała w miejscu zamieszkania, o czym świadczy odebrana przez nią decyzja ww. organu z [...] czerwca 2017 r., którą zaskarżyła do Sądu (por. sprawa o sygn. akt I SA/Wa 1248/17). Z kolei I.K., nie udzieliła odpowiedzi na żadne z wezwań Sądu o wskazanie przyczyny uchybienia terminu oraz daty, w jakiej przyczyna ta ustała. Nie ulega przy tym wątpliwości, że skarżące w zaskarżonym postanowieniu z [...] maja 2017 r. zostały prawidłowo pouczone o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu, skarżące nie uprawdopodobniły w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na postanowienie z [...] maja 2017 r., jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a., bowiem nie wykazały, że w sprawie nastąpiły zdarzenia tego typu, których nie były w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie termu do złożenia przedmiotowej skargi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło