I SA/Wa 1252/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N. na uchwałę Rady W. z dnia [...] .IV.2005 r., nr [...] w przedmiocie uznania bezzasadności skargi na bezczynność Prezydenta W. postanawia odrzucić skargę. W dniu [...].V.2005 r. R. N. wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady W. z dn. [...].IV.05 w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi zainteresowanego na bezczynność Prezydenta W. W uzasadnieniu skargi podano, iż Prezydent Miasta nie zareagował na skargi składane przez zainteresowanego, a Wojewoda do którego złożona została skarga na bezczynność Prezydenta przekazał ją do Rady W. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kognicja sadu administracyjnego w odniesieniu do uchwał organów gminy wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270). Zarówno ten przepis jak i art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8.III.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 142/2001, poz. 1591) przewidują możliwość zaskarżenia do sądu uchwały przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (tak orzeczenie WSA z dn. 3.II.04, sygn. akt I SA 2226/03). Uchwała Rady W. Nr [...] została podjęta w trybie art. 229 pkt 3 kpa i zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi R. N. wniesionej na bezczynność Prezydenta W. w związku z załatwieniem przez ten organ jego indywidualnej sprawy dotyczącej odcięcia dopływu gazu i wymiany stolarki okiennej. Uchwała Rady W., którą podjęto w trybie art. 229 pkt 3 kpa, a więc w ramach kompetencji rady gminy do rozpatrywania skarg obywateli, nie stanowi przepisów prawa miejscowego jak również nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej i nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. W orzecznictwie NSA przyjęto, ze działalność organów państwowych i samorządowych regulowana przepisami Działu VIII kpa dotycząca skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy ppsa.