I SA/Wa 1252/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu [...] stycznia 2012 r. B. B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup i wymianę baterii umywalkowej i wannowej w łazience, naprawę lub wymianę dzwonka do drzwi wejściowych, wymianę zamków do drzwi wejściowych z dorobieniem kluczy oraz wymianę lub naprawę instalacji elektrycznej w przedpokoju i łazience. Zarządzeniem z dnia 29 lutego 2012 r. zwrócono się do B. B. o uzupełnienie ww. wniosku poprzez nadesłanie w terminie 7 dni skargi, której dotyczył wniosek o przywrócenie terminu – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy przesyłka sądowa skierowana do B. B. pomimo dwukrotnego jej awizowania (w dniach 6 i 14 marca 2012 r.), nie została przez adresatkę podjęta. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. ponowiono zarządzenie z dnia 29 lutego 2012 r. wzywające B. B. do uzupełnienie braków formalnych wniosku. Jak wskazują akta sprawy również i ta przesyłka nie została podjęta, pomimo jej dwukrotnej awizacji (w dniach 17 i 25 kwietnia 2012 r.). W związku z powyższym zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwanie zostało doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego, czyli uznano je za doręczone po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo tj. w dniu 2 maja 2012 roku. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I SO/Wa 14/12 Sąd pozostawił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia skarżąca odebrała w dniu 28 czerwca 2012 r. Z kolei w dniu 4 lipca 2012 r. złożyła w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie z wnioskiem skarżąca złożyła skargę na decyzje SKO w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie była w stanie odbierać korespondencji adresowanej do niej, gdyż z uwagi na złą sytuację rodzinną oraz fakt, że jest ofiarą przemocy w rodzinie musi od półtorej roku mieszkać w noclegowniach schroniskach. Nie może zatem codziennie odbierać od listonosza przesyłki. Stara się dwa razy w tygodniu sprawdzać skrzynkę pocztową. Pomimo tego odebrana w dniu 28 czerwca 2012 r. korespondencja jest pierwszą przesyłką w sprawie, która do niej trafiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270- dalej jako "ppsa") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Odnosząc się do kwestii okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu należy podkreślić, że przywrócenie terminu możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu złożony został w ustawowym siedmiodniowym terminie. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona złożyła skargę. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków wniosku bez własnej winy. Nie można bowiem przypisywać stronie winy, w sytuacji, gdy z uwagi na sytuację osobistą w jakiej się znalazła, nie ma nieograniczonego dostępu do adresowanej do niej korespondencji. W ocenie Sądu spełnione więc zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.