I SA/Wa 1254/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 22 lipca 2008 r. Prezydent Miasta G. wykonujący zadania starosty, wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] lutego 1969 r. nr [...] w części dotyczącej przyznania na rzecz J. L., R. L. i E. W. odszkodowania za wywłaszczoną część nieruchomości, położoną w G. przy ul. [...], zapisaną w księdze wieczystej KW nr [...], oznaczoną jako parcele nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] i nr [...] o pow. [...] m2, z całej powierzchni [...] m2. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej związanej z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie Prezydent Miasta G. reprezentuje interesy Skarbu Państwa, jako podmiotu obowiązanego do wypłaty ewentualnego ponownego odszkodowania. Zatem, zdaniem skarżącego, wątpliwa słuszność decyzji Ministra Infrastruktury, który unieważnił decyzję w zakresie prawidłowo ustalonego odszkodowania i brak wstrzymania jej wykonania może doprowadzić do nieuzasadnionej wypłaty odszkodowania z majątku Skarbu Państwa, co może narazić Prezydenta Miasta G. na zarzut nieprawidłowego zarządzania mieniem ze strony organów kontrolujących. Nadto w uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w przypadku zgłoszenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej, obowiązek ustalenia, czy zachodzą ku temu podstawy, obciąża sąd administracyjny, który w tym zakresie działa z urzędu, a zatem uprawdopodobnienie przez skarżącego podstaw wniosku nie ma charakteru realizacji obowiązku prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia jednej z nich zostało ono pozostawione uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może". Z konstrukcji powyższej normy prawnej wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący wystarczająco nie uprawdopodobnił przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Jak przyjęto w judykaturze, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Należy zauważyć, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że brak wstrzymania umożliwi stronie ponowne wystąpienie z wnioskiem o ustalenie odszkodowania, może przyczynić się do nieuzasadnionej jego wypłaty i narazić Prezydenta Miasta G. na zarzut nieprawidłowego zarządzania mieniem, nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie powołał w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku, bowiem nie określił, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może go narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.