I SA/Wa 1259/05

PostanowienieWSA w Warszawie2006-02-06

Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej, mimo że ma formę postanowienia, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 PPSA. Jest to szczególny środek zaskarżenia o charakterze incydentalnym, a nie samodzielne postępowanie administracyjne. W związku z tym skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Z. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Postanowienie to uznało za nieuzasadnione zażalenie skarżącej na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Sąd administracyjny zważył, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw podlegających jego kognicji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. I SA/Wa 1259/05 U Z A S A D N I E N I E Z. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] orzekające o uznaniu za nieuzasadnione, na zasadzie art. 37 § 2 kpa, zażalenie Z. i T. S. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wzrostu wartości nieruchomości związanej z urządzaniem drogi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i wskazało, że w sprawie o której mowa w zażaleniu i skardze Z. i T. S. Prezydent Miasta Z. uchylił własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] o ustaleniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, zatem wobec wydania decyzji Kolegium uznało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. W sprawie niniejszej złożone przez Z. S. zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność organu dokonane było na podstawie art. 37 kpa. Zgodnie z § 2 tego przepisu organ wyższego stopnia, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia sprawy w przyszłości. Zaznaczyć jednak należy, że rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa następuje w formie swoistej czynności nadzorczej, która mimo iż, ujęta została przez Kolegium w formie postanowienia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego o których mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to bowiem szczególny środek zaskarżenia, odrębny od zażalenia przewidzianego w art. 141 do 144 kpa i jako taki ma charakter incydentalny, a prowadzone wskutek wniesienia takiego zażalenia do organu postępowanie nie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym. Skoro więc zaskarżone do Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] nie odnosi się do spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skargę Z. S. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło