I SA/Wa 1261/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. Sp. z o.o. w W., B. Sp. z o.o. w K. i C. Sp. z o.o. w K., na pismo Ministra Kultury z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] w przedmiocie wskazania superarbitra w postępowaniu przed Komisją Prawa Autorskiego postanawia odrzucić skargę. Minister Kultury decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] działając na podstawie art. 108 ust. 5 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 904 ze zm.) w związku z § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu działania Komisji Prawa Autorskiego, wynagradzania jej członków, wysokości opłat za postępowanie przed tą Komisją oraz zasad ich wnoszenia (Dz. U. Nr 138, poz. 736) wyznaczył superarbitra w sprawach przed Komisją Prawa Autorskiego z wniosków telewizji kablowych: A. Sp. z o.o. w W., B. Sp. z o.o. w K., C. Sp. z o.o. w K. przeciwko Stowarzyszeniu [...]. Wnioskiem z dnia 18 maja 2004 r. ww. telewizje kablowe wystąpiły do Ministra Kultury o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że osoba wyznaczonego superarbitra budzi uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. Minister Kultury pismem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] poinformował wnioskodawców, że wydanie decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. o wyznaczeniu superarbitra w trzyosobowym składzie orzekającym Komisji Prawa Autorskiego nie nastąpiło w wyniku przeprowadzenia postępowania administracyjnego, a w trybie określonym w § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu działania Komisji Prawa Autorskiego, wynagradzania jej członków, wysokości opłat za postępowanie przed tą Komisją oraz zasad ich wnoszenia. Zatem przedmiotowa decyzja nie jest decyzją w rozumieniu art. 104 k.p.a. Ponadto w piśmie tym przytoczył argumenty świadczące o zasadności dokonanego wyboru superarbitra. Na powyższe pismo Ministra Kultury (nazwane przez skarżących decyzją) telewizje kablowe: A. Sp. z o.o. w W., B. Sp. z o.o. w K., C. Sp. z o.o. w K. wniosły w dniu 6 lipca 2004 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2004 r. nie jest ani decyzją administracyjną, ani innym Sygn. akt I SA/Wa 1261/04 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w doktrynie utrwalił się pogląd, że pismo organu administracyjnego zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej decyzją administracyjną należy uznać za decyzję, mimo iż nie posiada ono w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeżeli zawiera minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania jego jako decyzji. Do takich elementów należą: 1) oznaczenie organu wydającego decyzję, 2) wskazanie jej adresata, 3) wskazanie rozstrzygnięcia w sprawie, 4) podpis osoby reprezentującej organ administracji. W przedmiotowej sprawie zaskarżono pismo Ministra Kultury z dnia 31 maja 2004 r., które nie zawiera rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, a jedynie informuje zainteresowanych o obowiązującej procedurze wyznaczania superarbitra oraz podaje powody wyboru dokonanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. Skoro zatem zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107 k.p.a. to skarga na nie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu.