I SA/Wa 1264/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Siegień Sędziowie WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2006 r. sprawy ze skargi A. S., I. S. i K. S. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę. Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] maja 2006 roku nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia A. S. i I. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 roku nr [...] odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] sierpnia 1997 roku o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] i ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił następujący stan faktyczny: Pismem z dnia 14 sierpnia 2001 roku A. S. i I. S. wystąpiły o wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku w sprawie odmowy zwrotu nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] i ul. [...], oznaczonej jako działka [...] o pow. [...] ha. Jako podstawę wniosku o wznowienie wskazały art. 145 § 1 pkt 5 kpa albowiem w pierwszych dniach sierpnia uzyskały dostęp do dokumentów świadczących o tymczasowości lokalizacji stacji benzynowej, a przede wszystkim, że istniał plan realizacyjny ronda. Postanowieniem z dnia [...] października 2001 roku Wojewoda [...] wznowił postępowanie zakończone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku. Decyzją z dnia [...] marca 2002 roku Wojewoda [...] odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku. Następnie pismem z dnia 16 maja 2003 roku A. S. i I. S. zwróciły się o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku. Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 roku nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] września 2003 roku, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku uznając, że w czasie zawieszenia postępowania administracyjnego (a w tym czasie zawieszone było postępowanie w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 roku) organ może podejmować jedynie czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. Wobec wniesienia skargi na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2003 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 13 maja 2005 roku sygn. akt I SA 2277/03 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2003 roku oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2003 roku, wskazując, że organem właściwym do działania w trybie art. 152 § 1 kpa jest uprawniony organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania i organem tym jest Wojewoda [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2005 roku Wojewoda [...], działając na podstawie art. 152 § 1 kpa, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły do Ministra Transportu i Budownictwa A. S. i I. S. Po rozpatrzeniu zażalenia Minister Budownictwa (właściwy do rozpoznania zażalenia na podstawie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 maja 2006 roku w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Budownictwa Dz. U. Nr 76, poz. 537) uznał, że brak podstaw do uznania, że istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania. Jako przesłankę wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 1997 roku, strony powołały art. 145 § 1 pkt 5 kpa zaś zgodnie z art. 146 § 1 kpa uchylenia decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Mając na uwadze okoliczność, iż kwestionowana decyzja z dnia [...] listopada 1997 roku została doręczona wszystkim stronom, a ostatnie doręczenie miało miejsce 15 grudnia 1997 roku, zatem pięcioletni okres, o jakim mowa w art. 146 § 1 kpa upłynął w dniu 15 grudnia 2002 roku. Zatem organ naczelny uznał, że brak podstaw do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku. Na postanowienia Ministra Budownictwa A. S., I. S. i K. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu nie rozstrzygnięcie i nie ustosunkowanie się do podnoszonej w zażaleniu kwestii, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji winno nastąpić w rozstrzygnięciu pkt 2 ich wniosku z dnia 14 sierpnia 2001 roku o wznowienie postępowania administracyjnego, rażącą przewlekłość postępowania, pominięcie przedstawionych przy wniosku o wznowienie dokumentów, które winny przesądzić o uchyleniu decyzji w oparciu o powyższe zarzuty. W konkluzji skargi skarżące wniosły o uchylenie postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 roku oraz postanowienia Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2006 roku i o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku, utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] sierpnia 1997 roku o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w P., oznaczonej jako działka nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie, uznając zarzuty w niej podniesione za bezzasadne i podtrzymało w całości stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Podniósł także, że zarzuty skargi nie stanowią nowych okoliczności w sprawie, znane były organowi w przeprowadzonym postępowaniu, w którym odniósł się do nich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli, Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie może wydać jedynie jedno z następujących rozstrzygnięć: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Sądy administracyjne nie mają zatem uprawnień do wydawania orzeczeń w sprawie administracyjnej, należy to bowiem do wyłącznej kognicji organów administracji. Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Ministra Budownictwa, które ma formalne oparcie w art. 152 § 1 kpa. Przepis ten zaś nie zawiera ostrych i jednoznacznych kryteriów do wstrzymania wykonania decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ nie może wstrzymać wykonania decyzji, gdy występuje przesłanka przewidziana w art. 146 § 1 kpa (uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat). Przesłanka ta wyłącza bowiem dopuszczalność uchylenia decyzji. W niniejszej sprawie, do momentu wydania zaskarżonego postanowienia, upłynął okres 5 lat od doręczenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku. Nie ma przy tym znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia, czy w momencie złożenia wniosku o wznowienie postępowania (14 sierpnia 2001 rok) wraz z nim został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, który nie został rozstrzygnięty przed upływem 5 lat od daty doręczenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 roku. Organy obu instancji miały bowiem obowiązek uwzględnić stan faktyczny istniejący w dacie wydania postanowień, a w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Ministra Budownictwa ([...] maja 2006 roku) niewątpliwie upłynął przywołany wcześniej okres pięcioletni od doręczenia decyzji, której dotyczy wniosek o wznowienie. Za niezasadne należy też uznać zarzuty skargi dotyczące pominięcia przez organ dokumentów, które merytorycznie powinny przesadzić o uchyleniu decyzji, gdyż w sytuacji stwierdzenia przez organ, że upłynął okres pięcioletni określony w art. 146 § 1 kpa bezprzedmiotowe było badanie innych przesłanek. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.