I SA/Wa 1264/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-08-11
Skład orzekający: Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady miasta dotyczącą skargi mieszkańca na burmistrza miasta podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady miasta w przedmiocie skargi mieszkańca na burmistrza miasta ma charakter skargi powszechnej na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., która nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie dotyczy aktów lub czynności podlegających nadzorowi sądowemu według art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego skargę należy odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy.Stan faktyczny
B. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta M. z kwietnia 2011 r., dotyczącą skargi mieszkańca na Burmistrza Miasta M. Skarżący zarzucił naruszenie jego interesu prawnego i materialnego oraz dyskryminację jako właściciela działki, a także brak dbałości burmistrza o mienie publiczne i niewykonanie obowiązku nałożenia kary za bezprawne zajęcie pasa drogowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [....] w przedmiocie skargi mieszkańca na Burmistrza Miasta M. postanawia odrzucić skargę.
W dniu 8 lipca 2011 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga B. S. na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie skargi mieszkańca na Burmistrza Miasta M.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż powyższa uchwała narusza jego interes prawny, materialny i jego ustawowe uprawnienie. Dyskryminuje go jako właściciela działki nr [...] położonej przy ulicy [...]. Ponadto skarżący stwierdził, że Burmistrz Miasta M. jako zarządca drogi publicznej nie ma dbałości o mienie publiczne i bagatelizuje odzyskanie dla miasta nawet kilkudziesięciu milionów złotych jako ustawowej kary nałożonej za bezprawne wieloletnie zajęcie pasa drogowego w ulicy B.
W odpowiedzi na skargę organ – Rada Miasta M. wniosła o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.
Mając powyższe na względzie należy uznać, iż skarga na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie skargi mieszkańca na Burmistrza Miasta M. ma charakter skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. dotyczącej działalności Burmistrza Miasta M.. Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania.
Mając powyższe na względzie skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło