I SA/Wa 127/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2003r., nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej zawieszenia licencji zawodowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] listopada 2003 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję tego Prezesa z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] orzekającą o udzieleniu T. C. kary dyscyplinarnej zawieszenia licencji zawodowej na okres 6 miesięcy. W dniu 27 grudnia 2003 r. T. C. wniósł na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia oraz ponownego rozpatrzenia skarg złożonych na jego osobę, w następstwie których orzeczono karę dyscyplinarną. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], uwzględniając wniosek T. C. zawarty w skardze, uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2003 r. oraz orzekł o uchyleniu decyzji ją poprzedzającej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W związku z wydaniem przez Ministra Infrastruktury decyzji z dnia 20 maja 2004 r., po wniesieniu skargi lecz przed jej rozpoznaniem przez Sąd, wydanie wyroku stało się zbędne. Wobec powyższego postępowanie sądowe, na podstawie powołanego wyżej przepisu, należało umorzyć.