I SA/Wa 1279/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Monika Chorzewska - Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2009 r. sprawy ze skargi H. K. i Z. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia własności nieruchomości 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. K. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w W. przy ulicy [...]: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych oraz 17 (siedemnaście) złotych tytułem innych udokumentowanych wydatków. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miejską W. własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], uregulowanej w KW nr [...], oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu P. jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Decyzję oparto na następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia 5 kwietnia 2006 r. H. K. i Z. K. wystąpili do Wojewody [...] o stwierdzenie nabycia z mocy prawa przez Gminę W. własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...], a zajętej pod drogę publiczną. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności przedmiotowej nieruchomości. Organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm., powoływana dalej jako "Przepisy wprowadzające (...)") nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Z akt sprawy wynika natomiast, iż objęta wnioskiem nieruchomość w dniach 31 grudnia 1998 r. i 1 stycznia 1999 r. stanowiła własność Gminy Miejskiej W. i pozostawała w użytkowaniu wieczystym H. K. i Z. K. Wnioskodawcy prawo własności przedmiotowej nieruchomości nabyli dopiero na mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 1999 r., nr [...]. Organ wskazał ponadto, że zgodnie z protokołem z wizji lokalnej w terenie z dnia 5 czerwca 2007 r. przeprowadzonej przez Zarząd Dróg i Komunikacji w W., nieruchomość ta stanowi nieużytek i nie została zajęta pod pas drogowy. Mając powyższe na uwadze nieruchomość nie spełnia przesłanek z art. 73 ustawy Przepisy wprowadzające (...), bowiem w dniu 31 grudnia 1998 r. stanowiła własność Gminy Miejskiej W., a ponadto nie została zajęta pod drogę publiczną. Na skutek odwołania H. K. i Z. K., Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 31 grudnia 1998 r. właścicielem przedmiotowej działki była Gmina Miejska W., co wynika z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1992 r., nr [...] stwierdzającej nabycie przez tę Gminę prawa własności szeregu nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych, w tym również działki [...]. Wnioskodawcy, w dniu 31 grudnia 1998 r. nie byli zatem właścicielami przedmiotowej nieruchomości, a prawo własności do niej nabyli dopiero w dniu 25 października 1999 r. Organ wskazał ponadto, że skoro do wydania decyzji stwierdzającej nabycie niezbędne jest spełnienie łącznie wszystkich przesłanek z art. 73 ustawy – Przepisy wprowadzające (...), a nie została spełniona przesłanka co do braku prawa własności podmiotu publicznoprawnego, to kwestia zajęcia nieruchomości pod drogę nie ma dla sprawy znaczenia. Od decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli H. K. i Z. K. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazali, że zaskarżone decyzje wydano niezgodnie z prawem, a organ oparł się na nieprawdziwych dokumentach. Tym samym organy nie zebrały i nie rozpatrzyły wyczerpująco materiału dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie uwzględniły interesów wszystkich pokrzywdzonych stron postępowania. W dniu 1 października 2008 r. d kat sprawy wpłynęło pismo skarżących uzupełniające zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), który stanowi, że nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Powołany przepis określa normatywne przesłanki, których łączne wystąpienie powoduje, że grunty niestanowiące własności Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego stały się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. ich własnością. Przesłanki te, to władanie w dniu 31 grudnia 1998 r. przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego gruntami zajętymi pod drogi publiczne, niestanowiącymi ich własności. Inaczej mówiąc, nabycie własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie powołanego art. 73 ust. 1 uzależnione jest od łącznego spełnienia w dniu 31 grudnia 1998 r. następujących przesłanek: 1) zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną, 2) pozostawania nieruchomości we władaniu Skarbu Państwa, bądź jednostek samorządu terytorialnego, 3) brak przysługiwania prawa własności nieruchomości Skarbowi Państwa lub jednostkom samorządu terytorialnego. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 31 grudnia 1998 r. właścicielem przedmiotowej działki była Gmina Miejska W., co potwierdza decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 1992 r. stwierdzającą nabycie przez Gminę W., z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r., własności m. in. działki nr [...]. Z akt sprawy wynika też, że skarżący prawo własności do przedmiotowej nieruchomości nabyli dopiero na podstawie decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 1999 r. przekształcającej prawo użytkowania wieczystego w prawo własności. A zatem skarżący nie byli właścicielami przedmiotowej nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r. Rację należy przyznać Ministrowi Infrastruktury, że skoro do wydania decyzji stwierdzającej nabycie niezbędne jest spełnienie łącznie wszystkich przesłanek z art. 73 ustawy – Przepisy wprowadzające (...), a nie została spełniona przesłanka co do braku prawa własności podmiotu publicznoprawnego, to kwestia zajęcia nieruchomości pod drogę nie ma dla sprawy znaczenia. W tej sytuacji organy orzekające prawidłowo odmówiły stwierdzenia nabycia przez Gminę Miejską W. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności działki nr [...], stanowiącej własność skarżącej. Skoro zatem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa Sąd, na podstawie art. 151 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.