I SA/Wa 128/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej również jako Organ) decyzją z [...] listopada 2021 r., nr [...] odmówił M. S. (dalej również jako Skarżący) stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] marca 1995 r., nr [...], znak: [...] we wskazanym w niej zakresie. Powyższa decyzja została doręczona Skarżącemu 23 listopada 2021 r. Postanowieniem z 11 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 3216/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. S. złożoną na ww. decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2021 r. Postanowieniem z 10 listopada 2022 r., sygn. akt I OZ 503/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Pismem z "22 grudnia 2022 r." oraz 30 listopada 2022 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym 2 grudnia 2022 r.), M. S. za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi ponownie złożył skargę na wydaną przez ten Organ decyzję z [...] listopada 2021 r. W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., że "w związku z zakończeniem dotychczasowej procedury technicznej (w zakresie uzupełnienia braków formalnych) WSA w Warszawie w ramach postępowania I SA/Wa 3216/21 – zaskarżam więc ponownie w/w decyzję jako dotkniętą oczywistymi wadami prawnymi w zakresie ustalenia rzeczywistej legitymacji prawno-procesowej Skarbu Państwa do czynności właścicielskich w przedmiocie nieruchomości [...]". Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 4a. Jednocześnie termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu 23 listopada 2021 r. Stosownie zatem do art. 53 § 1 p.p.s.a. ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął 23 grudnia 2021 r. Natomiast przedmiotowa skarga została wniesiona 2 grudnia 2022 r. (data nadania przesyłki; k. 7 akt sądowych). W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. i podlegała odrzuceniu. Sąd jedynie na marginesie zaznacza, że w sprawie tej nie mogła zachodzić res iudicata, bowiem skarga M. S. złożona po raz pierwszy, została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z 11 maja 2022 r. z przyczyn formalnych. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.