I SA/Wa 1287/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie : WSA Gabriela Nowak asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ilona Sułek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. I SA/Wa 1287/06 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) i art. 8 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 37 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. S., utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza G. w dniu [...] kwietnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan sprawy: Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. działający z upoważnienia Burmistrza G., starszy pracownik socjalny zmienił uprzednio wydaną decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. przyznającą J. S. zasiłek stały w kwocie [...] zł, w ten sposób, że ustalił nową wysokość zasiłku stałego od [...] marca 2006 r. w kwocie [...] zł miesięcznie. Jednocześnie w decyzji zobowiązano wyżej wymienionego do zwrotu nienależnie pobranej części zasiłku stałego za marzec 2006 r. w wysokości [...] zł. Swoje stanowisko organ pierwszej instancji uzasadnił zmianą sytuacji dochodowej wnioskodawcy. Od powyższej decyzji J. S. wniósł odwołanie, w którym żądał unieważnienia nowej decyzji i domagał się zwrotu tych pieniędzy, które utracił na skutek zmiany decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zważyło, co następuje: Jak wynika z aktualizacji wywiadu środowiskowego J. S. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. na podstawie decyzji nr [...], z dnia [...] marca 2006 r. przyznał skarżącemu bezterminowo od [...] marca 2006 r. zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł miesięcznie. Tym samym sytuacja dochodowa wnioskodawcy uległa zmianie, albowiem to świadczenie, zgodnie z wymogami art. 8 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej wlicza się do jego dochodu. Przywołany przepis stanowi, że "3. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach, 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. 4. Do dochodu ustalonego w myśl ust. 3 nie wlicza się jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego oraz wartość świadczeń w naturze". Na mocy art. 37 ust. 2 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy, zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (461 zł), a dochodem tej osoby ([...] zł). W tym stanie rzeczy jest to kwota [...] zł. Ponadto w odniesieniu do zgłoszonego w odwołaniu żądania zwrotu kwoty ponad [...] zł stwierdzono, że organ pierwszej instancji nie jest zobowiązany do podejmowania działań czyniących zadość takim żądaniom. Pieniądze te należą do kategorii "świadczeń nienależnie pobranych". Za takim stanowiskiem przemawia jednoznacznie art. 109 ustawy o pomocy społecznej, w myśl którego korzystający z pomocy społecznej są zobowiązani do niezwłocznego poinformowania organu, który przyznał świadczenie, o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń. Z zebranego w sprawie materiału środowiskowego nie wynika, by skarżący dopełnił tego obowiązku. W marcu 2006 r., mając już przyznany zasiłek pielęgnacyjny, pobrał zasiłek stały, którego wysokość została ustalona w oparciu o inne kryteria dochodowe. Żądania skarżącego nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach ustawy o pomocy społecznej, dlatego Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniósł skargę J. S.. Kwestionując tę decyzję i poprzedzającą ją decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] kwietnia 2006 r. skarżący stwierdził, że zarówno zasiłek stały, który otrzymuje po ukończeniu 65 lat, jak i zasiłek pielęgnacyjny, który przyznano mu od marca 2006 r. po ukończeniu 75 lat są zagwarantowane ustawą. "Rząd na te świadczenia daje pieniądze a złodzieje swoją mocą ustawę zmieniają i kradną co miesiąc [...] zł od [...] marca 2006 r." (kwotę tę zapewne podano omyłkowo, bowiem z zaskarżonej decyzji wynika, że wysokość zasiłku stałego obniżono o [...] zł). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wnosiło o jej oddalenie w całości wobec braku podstaw do uwzględnienia tej skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Podnieść należy, że sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej oraz orzekając w innych sprawach, co do których przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mają zastosowanie z mocy ustaw szczególnych, stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 § 1 powołanej ustawy). Kontrola sądowa sprawowana w trybie przepisów tej ustawy obejmuje wyłącznie ocenę dotyczącą zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, aktu lub czynności. W sprawie niniejszej nie zostało wykazane, aby kwestionowane przez skarżącego decyzje naruszały przepisy prawa materialnego lub procesowego w taki sposób, aby zachodziły przesłanki do ich uchylenia, stwierdzenia nieważności lub stwierdzenia, że decyzje te zostały wydane z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 ustawy). Tylko zaś w takim przypadku możliwe byłoby uwzględnienie skargi. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzającą ją decyzja pierwszoinstancyjna zapadły w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, ustalenia faktyczne znajdują oparcie w materiale dokumentacyjnym sprawy, a mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej zostały właściwie zastosowane i omówione w uzasadnieniach obu decyzji. Przyznany J. S. na jego wniosek decyzją z dnia [...] marca 2006 r. zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł miesięcznie, począwszy od [...] marca 2006 r. należy od świadczeń, które wliczane są do dochodu osoby ubiegającej się o świadczenie. Konsekwencją przyznania tego zasiłku była przewidziana przez przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej konieczność zmiany decyzji dotyczącej zasiłku stałego oraz orzeczenie o zwrocie nadpłaty za miesiąc marzec 2006 r., skoro skarżący nie poinformował niezwłocznie o zmianie swojej sytuacji mającej wpływ na wysokość przyznanego świadczenia w postaci zasiłku stałego. Z przedstawionych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę.