I SA/Wa 1289/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Bożena Marciniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r. sprawy ze skargi G.P. i M.A. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 577/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz G.P. i M.A. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi G.P., U.P., M.A., wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 577/13 zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], ozn. hip. "[...]" dz.[...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem zostały zwrócone do organu w dniu 13 stycznia 2014r. Skargą z dnia 2 kwietnia 2014 r. G.P., U.P., M.A. – reprezentowani przez pełnomocnika r. pr. M.A. wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 577/13 . W uzasadnieniu skargi wskazano, iż organ nie wydał decyzji, mimo upływu terminu wskazanego przez sąd. Prezydent W., odpowiadając na skargę wyjaśnił, że strona została poinformowana o przyczynach nie załatwienia sprawy oraz o przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 300 złotych. Akta administracyjne wraz z odpisem wyroku oraz uzasadnieniem pisemnym wpłynęły do organu w dniu 6 lutego 2015r. Pomimo ww. wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ nie zakończył postępowania administracyjnego. Wobec powyższego skarżący pismem z dnia 11 czerwca 2015r. ponownie wezwali organ do wykonania prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 listopada 2013r. Prezydent W. pomimo wezwania nie zakończył postępowania administracyjnego. G.P., U.P., M.A. – reprezentowani przez pełnomocnika r. pr. M.A. wnieśli ponownie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2013r. sygn. akt I SAB/Wa 577/13. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm - powoływana dalej jako: "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów - 154 § 6 p.p.s.a). Z powołanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi G.P., U.P., M.A., wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 577/13 zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], ozn. hip. [...] dz.[...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem Podkreślić należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem zostały zwrócone do organu w dniu 13 stycznia 2014r. Spełniony został także drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., a dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Natomiast, niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić może do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Skoro, Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ zarówno do rozstrzygnięcia sprawy, jak i do dokonania tego w określonym terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Przy czym należy mieć na uwadze, że WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014r.wymierzył już Prezydentowi W.grzywnę w wysokości 300 zł. Wyrok ten stał się prawomocny, zatem w niniejszym postępowaniu Sąd nie może dokonywać ponownej kontroli okresu do 11 grudnia 2014r. Należy jednocześnie wskazać, że nieruchomość będąca przedmiotem postępowania objęta była działaniem dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr50, poz. 279). Na podstawie art. 1 dekretu grunt przeszedł na własność gminy W., a następnie na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz.U. 1950r., Nr14, poz. 130) stał się własnością Skarbu Państwa. Przed Prezydentem W. prowadzone jest, z wniosku spadkobierców dawnych właścicieli, postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010r., nr 102, poz. 651 ze zm.). Jedną z przesłanek jakie organ bada w niniejszym postępowaniu jest określenie dokładnej daty pozbawienia poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego faktycznej możliwości władania działką. Organ podkreślał, że zgromadzony materiał dowodowy często o charakterze archiwalnym podlega analizie. W sprawie sporządzono operat szacunkowy, który stanowi podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania. Sąd miał na uwadze trudny i złożony charakter sprawy, wymagający gromadzenia i analizy dokumentów o charakterze archiwalnym oraz potrzebę sporządzenia operatu szacunkowego, co też wymaga zachowania określonych w czasie procedur. Nie mogło Sądowi umknąć jednak to, że organ już raz był zobowiązywany prawomocnym wyrokiem z dnia 12 listopada 2013r. do zakończenia postępowania w terminie dwóch miesięcy od daty, następnie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014r, ukarany grzywną w wysokości 300 zł. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1.500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Pomimo bowiem sporządzonego operatu szacunkowego postępowanie administracyjne nie zostało zakończone. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.