I SA/Wa 1291/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu odwołania A. B. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę gminną ul. [...] w K., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ w następujący sposób przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy: Wojewoda [...] działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości położonej w K., obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, objętej księgą wieczystą KW nr [...], stanowiącą w dniu 31 grudnia 1998 r. własność R. M., a zajętą pod drogę publiczną ul. [...] w K. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. odwołanie do Ministra Infrastruktury złożył A. B. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał, że jak wynika z akt sprawy nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha stanowiła w dniu 31 grudnia 1998 r. własność R. M. Umową darowizny z dnia [...] kwietnia 2002 r. Rep. A nr [...] R. M. darowała w/w nieruchomość A. B. Z powyższego wynika, że w dniu 31 grudnia 1998 r. przedmiotowa nieruchomość nie była własnością Skarbu Państwa ani jednostek samorządu terytorialnego. Dodatkowo podniósł, że z oświadczenia Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia [...].12.2008r. wynika, że ulica [...] przed rokiem 1999r. znajdowała się w zarządzie byłego Zakładu Gospodarki Komunalnej [...], jako droga lokalna miejska, w związku z czym była poddawana okresowym przeglądom kontrolnym przez wyżej wymienioną jednostkę organizacyjną miasta K. zgodnie z obowiązkami zarządu dróg. Do wskazanego oświadczenia nie zostały załączone dowody potwierdzające wykonywanie wymienionych czynności. Ponadto Minister wskazał, że rozpoznając sprawę organ wojewódzki powołał się m.in. na uchwałę Rady Narodowej Miasta K. z dnia [...] maja 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich, zgodnie z którą ul. [...] w K. została zaliczona do kategorii dróg lokalnych miejskich dla dzielnicy [...]. W dokumentach sprawy brak jest jednak tej uchwały. Zdaniem Ministra organ winien był przeprowadzić ze własnym zakresie postępowanie dowodowe pozwalające jednoznacznie stwierdzić, czy ul. [...], obejmująca działkę nr [...], znajdowała się, czy też nie we władaniu publicznoprawnym zgodnie ze stanem na dzień 31 grudnia 1998 r. Wskazał równocześnie, że sprawa odszkodowania za nieruchomość przejętą w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. rozpatrywana jest w odrębnym postępowaniu. Na decyzję powyższą, pismem z dnia [...] czerwca 2010 r., Prezydent Miasta K. zastępowany przez radcę prawnego M. M., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając Ministrowi Infrastruktury naruszenie prawa materialnego tj. art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. oraz przepisów postępowania w tym art. 75 i art. 76 kodeksu postępowania administracyjnego. Pełnomocnik Prezydenta podniósł jednocześnie, że zaskarżona decyzja narusza interes prawny skarżącego "poprzez błędne ustalenie, że postępowanie nie wyjaśniło całego zakresu sprawy, a ma on istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie". Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i stwierdzając, że zarzuty skargi nie stanowią nowych okoliczności w sprawie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Istotą sporu w sprawie niniejszej jest zagadnienie czy wydając zaskarżoną decyzję Minister Infrastruktury naruszył treść przepisu art. 73 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz artykułu 73, 75 i 76 kpa. Wskazane przepisy określają materialnoprawne przesłanki nabycia własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną oraz statuują prawo strony dokonywania wglądu do akt, w każdym stadium postępowania przed organem administracji publicznej oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Artykuł 75 nakazuje dopuścić jako dowód w sprawie wszystko co może przyczynić się do jej wyjaśnienia a nie jest sprzeczne z prawem. Wskazuje, że dowodami są w szczególności dokumenty ,zeznania świadków ,opinie biegłych oraz oględziny. Paragraf 2 tego przepisu stanowi, że jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia właściwego organu administracji, organ administracji publicznej odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Uchylając do ponownego rozpoznania decyzję organu I instancji, Minister Infrastruktury jako podstawę swojego rozstrzygnięcia wskazał między innymi, że z oświadczenia Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia [...].12.2008r. wynika, że ulica [...] przed rokiem 1999r. znajdowała się w zarządzie byłego Zakładu Gospodarki Komunalnej [...], jako droga lokalna miejska, w związku z czym była poddawana okresowym przeglądom kontrolnym przez wyżej wymienioną jednostkę organizacyjną miasta K. zgodnie z obowiązkami zarządu dróg. Do wskazanego oświadczenia nie zostały załączone dowody potwierdzające wykonywanie wymienionych czynności. Minister Infrastruktury podkreślił, że ustalenie władztwa publicznego w takiej sytuacji tj gdy brak jest umów potwierdzających czynności władztwa może nastąpić za pomocą : -umów zawartych przed dniem 31.12.1998r. dotyczących urządzenia utrzymania lub modernizacji konkretnej drogi -rachunków i faktur za wykonanie wymienionych prac zlecanych przez zarządcę drogi -umów ubezpieczenia dróg publicznych zawartych przed dniem 31.12.1998 -oświadczenia zarządcy drogi z zaznaczeniem, że może ono stanowić dowód na władanie nieruchomością przez podmiot publiczno prawny jedynie w przypadku braku innych dokumentów, które by ten fakt potwierdzały przy czym z oświadczenia tego powinno jednoznacznie wynikać w jakim okresie i jakie konkretnie czynności były podejmowane w ramach wskazanego władania -dowodów z zeznań świadków ,którymi mogą być pracownicy firm świadczących usługi w zakresie modernizacji, utrzymania i ochrony dróg z których wynikać będzie zakres prowadzonych prac -dowody z zeznań właścicieli nieruchomości zajętych pod drogę lub właścicieli sąsiednich nieruchomości Stosownie do treści art. 76 k.p.a. dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania stanowią dowód tego co zostało w ich urzędowo stwierdzone. Paragraf drugi nakazuje stosowanie paragrafu pierwszego odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzanych przez organy jednostek organizacyjnych lub podmioty w zakresie poruczonych im z mocy prawa lub porozumienia spraw wymienionych w art. 1 pkt. 1 i 4. Paragraf 3 wskazuje, że przepisy paragrafu 1 i 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów wymienionych w tych przepisach. Wbrew treści skargi Minister Infrastruktury, zdaniem sądu ,nie kwestionuje faktu, że przywołane oświadczenie jest dokumentem urzędowym, koncentruje się jednak na jego treści i w związku z tą treścią podkreśla, że sam fakt pozostawania drogi w zarządzie danego podmiotu nie przesądza ( a tym samym nie stanowi dowodu), że zarząd ten jest wykonywany w sensie faktycznym. Zakwestionowane oświadczenie Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia [...].12.2008r jest oświadczeniem wiedzy w czyim zarządzie pozostawała sporna droga przed rokiem 1999 oraz, że obowiązkiem zarządcy było jej utrzymanie. Nie jest natomiast potwierdzeniem, że faktycznie czynności związane z utrzymaniem miały miejsce. Wobec powyższego słusznie wskazał organ II instancji że istnieje potrzeba przeprowadzenia dalszego postępowania dowodowego co do okoliczności będących przedmiotem sporu, za pomocą dowolnych środków dowodowych np. wskazanych w uzasadnieniu decyzji wymienionej wyżej. Tym samym uznać należy ze zaskarżona decyzja nie uchybia treści art. 73 ,75 i 76 kpa ani też w konsekwencji treści art. 73 Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną Mając to na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.