I SA/Wa 1293/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Nowicka Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] stycznia 2009 r. sprawy ze skargi R. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], odmówiło przywrócenia terminu R. w W. do złożenia wniosku. Z ustaleń organu wynika, że w dniu 30 stycznia 2008 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynęła prośba R. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku przeciwko Prezydentowi W. o uznanie, że podwyższenie opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, położonego przy ul [...] w W., oznaczonego w ewidencji gruntów nr [...], jest nieuzasadnione. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na to, że ostatni dzień terminu wypadał w sobotę tj. 26 stycznia 2008 r., zaś dzień ten jest dla R. dniem wolnym od prawy i nikt w Spółdzielni w tym dniu nie pracuje. Fakt ten spowodował, że złożenie wniosku nastąpiło 28 stycznia 2008 r. Przywrócenie terminu następuje jedynie w warunkach określonych w art. 58 § 1 i 2 kpa, przy czym przesłanki przywrócenia terminu muszą występować łącznie. Jedną z przesłanek jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy. R. nie uprawdopodobniła braku winy, nie spełniła tym samym pierwszej przesłanki, o której mowa w art. 58 kpa. W skardze na postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. R. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7 i 77 kpa poprzez nierozpoznanie sprawy zgodnie z zasadami wskazanymi w kpa, a także naruszenie art. 59 kpa w zw. z art. 1 kpa i w zw. z art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z treścią art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1987 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.) użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia wysokości dotychczasowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. W rozpoznawanej sprawie R. otrzymała wypowiedzenie wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu w dniu 27 grudnia 2007 r. Zatem termin do złożenia wniosku o jakim mowa w powołanym art. 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami , upłynął w dniu 26 stycznia 2008 r. Jest bezsporne, że wniosek ten został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 28 stycznia 2008 r., a więc po upływie powyższego terminu. Natomiast w dniu 31 stycznia 2008 r. została wniesiona prośba o przywrócenie tego terminu. Do postępowania przed Kolegium w kwestii rozpoznania wniosku w przedmiocie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego m.in. o terminach, co wynika z art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stosownie zaś do brzmienia art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Oznacza to, że przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 20.05.1998 r. I SA/LA 1718/06. W warunkach sprawy należy podzielić ocenę dokonaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że strona skarżąca składając prośbę o przywrócenie terminu, nie uprawdopodobniła braku zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku. Fakty powołane w prośbie , w żadnym wypadku nie mogą świadczyć o braku winy strony, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Wewnętrzna organizacja pracy w R. i okoliczność, że ostatni dzień terminu na złożenie wniosku upływał w sobotę, a w soboty R. nie pracuje, nie mogą świadczyć o braku winy, gdyż nie jest to przeszkoda, której Spółdzielnia nie mogła usunąć. Okoliczności te były znane skarżącej i przy zachowaniu należytej staranności mogła dochować terminu. Uchybienie terminu jest więc zawinione przez skarżącą, gdyż godziła się na to mimo, że uchybieniu mogła zapobiec. Zaskarżone postanowienie jest więc zgodne z prawem, a tym samym nie potwierdziły się zarzuty naruszenia prawa powołane w skardze. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.