I SA/Wa 1295/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania za nieruchomość [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 września 2009 r. odrzucił skargę A. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania za nieruchomość [...], ze względu na fakt, iż skarżąca, będąc reprezentowana przez adwokata nie uiściła wpisu stałego od skargi w pełniej wysokości, a wynoszącego w niniejszej sprawie 200 zł. Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej – adw. Z. G. w dniu 16 września 2009 r. W dniu 21 września 2009 r. pełnomocnik A. D. skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, uzupełniając jednocześnie wpis sądowy. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wpłacenie wpisu w kwocie 100 zł nie było działaniem zamierzonym, bowiem opłatą jaka zlecana była przez internetowy system bankowy była kwota 200 zł. Na skutek jednak błędu technicznego powstałego podczas wprowadzania zlecenia przelewu doszło do zlecenia płatności 100 zł. Błąd techniczny nastąpił najprawdopodobniej podczas użycia części numerycznej klawiatury komputerowej i mógł polegać albo na omyłkowym kliknięciu na niewłaściwą cyfrę albo na nieprawidłowym odczycie przez komputerowy system operacyjny w następstwie czego podczas kliknięcia cyfry "2" pojawiła się cyfra "1". Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżącej wskazał, że wpłacenie przez niego wpisu w błędnej wysokości było działaniem niezamierzonym, na które nie miał żadnego wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Rozpoznając wniosek skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał, że wniosek złożony został w ustawowym terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a., tj. w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie uiszczono wymagany wpis. Tym samym spełnione zostały dwie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu. Nie mniej jednak nie sposób stwierdzić, że wykazano, iż zaistniała przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Oznacza to w konsekwencji, że nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku. Podnoszona przez pełnomocnika strony skarżącej argumentacja nie trafia do przekonania. Przede wszystkim należy zauważyć, że brak winy to sytuacja, w której obiektywne okoliczności uniemożliwiły dochowanie terminu. Co do zasady chodzi więc o stan, w którym nawet przy najdalej idącym wysiłku nie da się dokonać określonej czynności w wymaganym terminie. Winę pojmuje się w sposób obiektywny - wymagając od strony staranności. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga aby zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. Stosowania zasady staranności tym bardziej należy wymagać w przypadku, gdy pełnomocnikiem strony jest osoba profesjonalnie zajmująca się prawem. Na konieczność dochowania należytej staranności przez fachowego pełnomocnika zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, m. in. w postanowieniu z dnia 10 maja 2004 r. (sygn. akt FZ 7/04, niepubl.) stwierdzając, że pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Pełnomocnik skarżącej, adwokat Z. G. nie uiścił wpisu sądowego od skargi w pełnej wysokości. Swój błąd uzasadnił błędem technicznym powstałym podczas wprowadzania zlecenia przelewu kwoty 200 zł. do internetowego systemu bankowego, na skutek czego doszło do wpłaty kwoty 100 zł. W ocenie Sądu powoływanie się przez profesjonalnego pełnomocnika na błędy techniczne, czy też nieprawidłowości pojawiające się podczas używania klawiatur komputerowych nie jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia braku winy. Ponadto w niniejszej sprawie do skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej załączył dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. (k-22 akt sądowych), a zatem przy dołożeniu należytej staranności mógł on dowiedzieć się o dokonaniu wpłaty w błędnej wysokości. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.