I SA/Wa 1298/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch (spr.) Sędziowie WSA Monika Nowicka asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant referendarz sądowy Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2005 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu prawa użytkowania wieczystego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej J. B. kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W., zwanego dalej "ZUS", uchylił na podstawie art. 138 § 2 kpa, decyzję nr [...] Kierownika Urzędu Rejonowego w W. z dnia [...] listopada 1997 r. w przedmiocie ustanowienia na rzecz J. B. prawa użytkowania wieczystego zabudowanego gruntu o powierzchni [...] m2 , położonego w W. przy ul. [...] i [...] oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] uznał, że przed rozpoznaniem odwołania zachodzi konieczność ustalenia przebiegu granicy nieruchomości, której właścicielem był wnioskodawca oraz granicy nieruchomości, do której tytuł prawny posiada ZUS. Od wyjaśnienia tej okoliczności zależy bowiem ustalenie, czy ZUS posiada przymiot strony w postępowaniu o ustanowienie użytkowania wieczystego na rzecz J. B. Na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2001 r. J. B. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc, że w okolicznościach niniejszej sprawy (toczącej się od kilkunastu lat) nie było podstaw do wydania przez Wojewodę [...] decyzji kasacyjnej. Zdaniem skarżącej, organ odwoławczy miał obowiązek podjąć wszelkie kroki w celu merytorycznego jej rozpatrzenia; zastosowanie rozwiązania przyjętego w art. 138 § 2 kpa ma bowiem charakter wyjątkowy. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2003 r. sygn. akt I SA 2309/01 zawiesił postępowanie sądowe w sprawie z uwagi na toczące się w tym samym czasie postępowanie sądowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi J. B. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] stwierdzającą nieważność powołanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. jako wydanej przez organ niewłaściwy w sprawie. Nieprawomocnym wyrokiem z dnia 25 marca 2004 r. sygn. akt I SA 1333/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. B. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...], a wniesioną przez J. B. skargę kasacyjną od tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2005 sygn. akt OSK 1241/04. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2005 r. sygn. akt I SA 2309/01 podjął zawieszone postępowanie sądowe i zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy ostatecznej decyzji Wojewody [...] wydanej w wyniku odwołania od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w W. z dnia [...] listopada 1997 r. ustanawiającej na rzecz J. B. prawa użytkowania wieczystego gruntu przy ul. [...] i [...]. Rozpoznając skargę Sąd jest obowiązany uwzględnić zajęte w powołanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko w przedmiocie niewłaściwości Wojewody [...] do orzekania w sprawie odwołania od orzeczenia administracyjnego wydanego w dniu [...] sierpnia 1949 r. Wydanie decyzji administracyjnej przez organ niewłaściwy w sprawie skutkuje spełnieniem przesłanki przewidzianej w art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Stosownie zaś do art. 145 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie powołanego art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.