I SA/Wa 130/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego z siedzibą w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego z siedzibą w B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] Ośrodek Doradztwa Rolniczego z siedzibą w B. pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 sierpnia 2009 r. przez Województwo [...] mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu [...] Ośrodka Doradztwa Rolniczego z siedzibą w B., niezbędnego do wykonywania zadań przekazanych ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. Nr 92, poz. 753 ze zm.), w skład którego wchodziły nieruchomość gruntowa zabudowana, położona w P., przy ul. [...] oznaczona w ewidencji gruntów w obrębie [...] jako działki nr [...], [...] i [...] oraz budynki i budowle trwale połączone z tą nieruchomością gruntową. Skarżący wystąpił jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując wniosek niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne w celu zapobiegnięcia powstania szkody dla realizacji wykonywanych przez Ośrodek ustawowych zadań i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji jest aktem obrony przed grożącą Ośrodkowi w dalszej konsekwencji eksmisją z nieruchomości i zagrożeniem likwidacji dotychczasowej siedziby oddziału Ośrodka w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. W rozpoznawanej sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków. Decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności innej decyzji pociąga za sobą jedynie taki skutek, że decyzja będąca przedmiotem postępowania nieważnościowego pozostaje nadal w obiegu prawnym. Stan prawny nie ulega zatem żadnej zmianie. Skoro zatem zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania i jednocześnie nie wymaga wykonania, to należało uznać, iż brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przy czym podkreślenia wymaga, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.