I SA/Wa 130/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., M. D., P. P. i O. C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 listopada 2023 r. nr DN.gn.625.16.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. J. K., M. D., P. P. i O. C. (dalej jako "skarżące") w dniu 15 grudnia 2023 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej jako "Minister" lub "organ") z 27 listopada 2023 r. nr DN.gn.625.16.2022 utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Małopolskiego z 2 grudnia 2021 r. nr WS-III.7515.2.52.2019.KM w przedmiocie umorzenia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zarządzeniem z 19 lipca 2024 r. wyznaczył w sprawie skład orzekający oraz termin posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym na 26 września 2024 r., o czym zawiadomiono strony postępowania. Minister pismem z 6 września 2024 r. (nadanym w dniu 9 września 2024 r.) poinformował Sąd, że decyzją z 15 marca 2024 r. nr DNI.gn.625.4.2024, działając z urzędu, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji z 27 listopada 2023 r. nr DN.gn.625.16.2022 oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Małopolskiego z 2 grudnia 2021 r. nr WS-III.7515.2.52.2019.KM w przedmiocie umorzenia postępowania (odpis ww. decyzji załączono do pisma). Na decyzję tę nie został złożony przewidziany w jej pouczeniu środek zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i pkt 2 powołanego przepisu) stało się bezprzedmiotowe. Użycie przez ustawodawcę sformułowania "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 27 maja 2008 r. sygn. akt II FSK 487/07 (LEX nr 506720), w powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. W literaturze prezentowany jest zaś pogląd, zgodnie z którym bezprzedmiotowość postępowania zachodzi m.in. wówczas, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały pozbawione bytu prawnego w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym (stwierdzenie nieważności) lub w wyniku wykonania przez organ wyższego stopnia uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH BECK Warszawa 2013 r. str. 615). W okolicznościach niniejszej sprawy skarga J. K., M. D., P. P. i O. C. na decyzję z 27 listopada 2023 r. nr DN.gn.625.16.2022 wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 stycznia 2024 r., natomiast Minister decyzją z 15 marca 2024 r. nr DNI.gn.625.4.2024, działając z urzędu, stwierdził nieważność ww. decyzji z 27 listopada 2023 r. nr DN.gn.625.16.2022 oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody Małopolskiego z 2 grudnia 2021 r. nr WS-III.7515.2.52.2019.KM. Na decyzję tę nie został złożony przewidziany w jej pouczeniu środek zaskarżenia. Oznacza to, że w momencie rozpoznawania przez Sąd ww. skargi w obrocie prawnym nie istniała już decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia, bowiem została ona wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym. Tym samym w sprawie zabrakło przedmiotu postępowania sądowego. W tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.