I SA/Wa 1313/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosków o ustalenie, że aktualizacja opłat z tytułu udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu jest niezasadna postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia - Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosków o ustalenie, że aktualizacja opłat z tytułu udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu jest niezasadna. Jednocześnie w skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumenty na poparcie postawionych w skardze zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został poparty jakimikolwiek okolicznościami, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Skarżąca w treści uzasadnienia skargi przedstawiła argumenty na poparcie zarzutów, jakie postawiła organowi, który wydał skarżone postanowienie, nie uzasadniając jednocześnie w żadnym zakresie swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wyjaśnić należy, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). Niezależnie od powyższego Sąd stwierdza, że z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje on stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811). W przedmiotowej sprawie nie występują okoliczności, które mogłyby powodować, że rozstrzygnięcie wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosków skutkować miałoby wyrządzeniem znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skutkiem ww. rozstrzygnięcia jest w chwili obecnej zamknięcie drogi do skutecznego zaskarżenia dokonanej przez Prezydenta [...] aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, jednakże ewentualne wstrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia nie spowodowałoby możliwości otworzenia takiej drogi, gdyż taki stan byłby możliwy po merytorycznym rozpoznaniu przez Sąd złożonej skargi i po ewentualnym uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie bez znaczenia również jest, że złożenie wniosków o ustalenie, że opłata z tytułu wieczystego użytkowania jest nieuzasadniona, jak też zaskarżenie przez stronę do sądu administracyjnego postanowienia wydanego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia takich wniosków nie zwalnia użytkownika wieczystego z obowiązku uiszczania opłat w dotychczasowej wysokości. Tym samym nie można uznać, że ewentualne wstrzymanie zaskarżonego postanowienia uniemożliwiłoby powstanie jakiejkolwiek szkody, gdyż taka w przedmiotowym przypadku nie występuje. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż w przedmiotowym przypadku nie zachodzi żadna z przesłanek do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.