I SA/Wa 1320/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia : przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...]. W związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2011 r. oddalającego skargę K. K. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. W oświadczeniu złożonym we wniosku skarżąca podała, że samotnie wychowuje dwie córki (ur. 2000 r. i 2003 r.), a źródło utrzymania jej rodziny stanowią alimenty w wysokości 1300 zł, w związku z czym nie stać ją na ponoszenie kosztów sądowych oraz opłacenie kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika procesowego ustanowionego we własnym zakresie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, w tym pojazdów mechanicznych, a posiadany przez nią segment o pow. [...] m2, obciążony kredytem hipotecznym, jest w takcie licytacji. Skarżąca jest zadłużona z tytułu opłat za gaz na kwotę ok. 3000 zł, wodę i wywóz nieczystości - 3600 zł, prąd – 1600 zł. Zaległości w płatnościach na rzecz Zakładu Wodociągów i Kanalizacji udokumentowała ponagleniem zapłaty z dnia [...] listopada 2011r. Oświadczyła ponadto, że ponosi stałe wydatki na leczenie córek, których wysokość miesięcznie przekracza kwotę 500 zł. Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego wydane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) w związku z powziętymi wątpliwościami odnoszącymi się do sytuacji finansowej skarżącej, w piśmie z dnia 27 grudnia 2011 r. wnioskodawczyni wyjaśniła, że jej dochody zwiększyły do kwoty 2000 zł i od listopada został przyznany fundusz alimentacyjny na rzecz jej starszej córki w kwocie 500 zł. Skarżąca wskazała ponadto, że jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna i okoliczność tą udokumentowała zaświadczeniem z urzędu pracy z dnia [...] grudnia 2011 r. Podała również, że jej miesięczne koszty utrzymania przekraczają wysokość uzyskiwanych dochodów, zaś obciążenia finansowe skarżącej przedstawiają się następująco: 1) zaległości w płatnościach za energię elektryczną - ok. 1500 zł, 2) zaległości za gaz – ok. 4500 zł, 3) zaległości za wodę i wywóz nieczystości – ok. 4000 zł, 4) za żywność kupowaną na kredyt – ok. 718 zł, 5) kredyt zaciągnięty na zakup artykułów zimowych na kwotę ponad 340 zł, 6) nieuregulowana należność z tytułu naprawy piecyka na kwotę 366 zł, 7) koszty miesięcznego leczenia skarżącej oraz członków jej rodziny – 1000-1500 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła również, że leczy się na depresję i nie jest w stanie osobiście brać czynnego udział w sprawie, co uzasadnia wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Z dyspozycji art. 243 § 1, art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a., wynika, że na wniosek strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje zaś wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku uzasadnia przyjęcie, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącą z tytułu świadczeń alimentacyjnych na rzecz jej córek, służących do zaspokojenia potrzeb życiowych jej trzyosobowej rodziny, zestawiona z wysokością obciążeń finansowych skarżącej wskazuje, że ubóstwo skarżącej osiągnęło poziom uzasadniający przyznanie jej wsparcia z budżetu państwa ze względu na to, że skarżąca nie ma zdolności do pokrycia we własnym zakresie kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika procesowego, którego działanie jest niezbędne w związku z wyrażonym przez skarżącą zamiarem wniesienie skargi kasacyjnej. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy nie orzekano w przedmiocie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych, o co również strona wnosiła, z uwagi na to, że zwolnienie takie przysługuje skarżącej z mocy ustawy. Na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca m.in. działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, a do takiej kategorii spraw należy sprawa sądowoadministracyjna, której dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.