I SA/Wa 1321/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Katarzyna Bednarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r. sprawy ze skargi Wspólnoty [...] w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. A. – przedstawiciela Wspólnoty [...], z siedzibą w W. przy ul. [...] m. [...], uchylił - w części dotyczącej wyznaczonego terminu wykonania prac - decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] października 2005 r. nr [...], zobowiązującą [...] Stowarzyszenie [...] do doprowadzenia użytkowanego lokalu znajdującego się w suterenie kamienicy przy ul. [...], do jak najlepszego stanu, poprzez ujednolicenie kolorystyki odtworzonych w miejscu wymiany drzwi boni z resztą elewacji budynku w terminie do końca 2005 r. i wyznaczył termin wykonania ww. prac do dnia 30 czerwca 2006 r. oraz utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałej części. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota [...] w W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r. A. A., działająca jako zarząd wspólnoty oświadczyła, że cofa skargę w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym, a w związku z tym mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.