I SA/Wa 1322/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. odrzucił skargę K. K. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] marca 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2012 r., nr [...] orzekającą o ustaleniu na rzecz K. K. odszkodowania w kwocie [...] zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę drogi wojewódzkiej nr [...] oraz o zobowiązaniu do wypłaty ustalonego odszkodowania. Pismem z [...] września 2013 r. K. K. skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z [...] kwietnia 2013 r., jednocześnie załączając 2 egzemplarze jej odpisów. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie jest prawnikiem, nie korzysta z usług profesjonalnego pełnomocnika i nie pamięta, czy w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych była adnotacja o konieczności przesłania dodatkowych odpisów skargi. Skarżący zaznaczył, że doczytał się o konieczności uiszczenia opłaty sądowej, co niezwłocznie uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702). Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, opubl. LEX nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, LEX nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307; B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 328-329 oraz H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis; Warszawa 2005, s. 333). Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi został złożony w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności wniosku Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Niedokładne przeczytanie korespondencji sądowej z dnia [...] czerwca 2013 r., w której oprócz wezwania do uiszczenia wpisu sądowego znajdowało się wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania dwóch jej odpisów (wraz z jasnym i precyzyjnym pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania) świadczy o niedochowaniu należytej staranności w dbałości o własne interesy. Wobec powyższego uznać należy, że K. K. nie uprawdopodobnił braku winy do dokonania w terminie w/w czynności w postępowaniu sądowym. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.