I SA/Wa 1323/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z [...] maja 2013 r. J. D. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na śmierć (w dniu [...] maja 2013 r.) skarżącej, co potwierdził odpis skrócony aktu zgonu wystawiony przez Urząd Stanu Cywilnego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Niewątpliwie kwestia przyznania zasiłku pielęgnacyjnego wiąże się bezpośrednio z osobą wnioskującą o przyznanie przedmiotowego świadczenia. Organ orzekający bada bowiem konkretną sytuację życiową wnioskującego, która jest indywidualna dla każdego wnioskującego i nie może podlegać procesowi dziedziczenia. Zatem, w niniejszej sprawie, przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłą. Z tego względu Sąd postanowił przedmiotowe postępowanie sądowe umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który to przepis ustanowił trwałą przeszkodę procesową skutkującą zakończeniem postępowania.