I SA/Wa 1325/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu [...] Miasta [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 19 czerwca 2013 r. skarżący M. S. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że miesięczne dochody uzyskiwane w gospodarstwie domowym, które prowadzi wspólnie z żoną wynoszą [...] zł, oświadczył ponadto, że posiada dom o pow. [...] m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wątpliwości powzięte w związku z deklarowaną przez wnioskodawcę sytuacją majątkową skutkowały wezwaniem skarżącego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez przedstawienie szczegółowych informacji źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego i dochodów. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 8 lipca 2013 r. skarżący złożył oświadczenie, iż cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy, a ponadto poinformował o uiszczeniu wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym przyznawane jest stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.), zaś warunkiem jego udzielenia osobie fizycznej jest wykazanie przez wnioskodawcę spełnienia przesłanek wskazanych w art. 246 § 1 p.p.s.a. W świetle powyższego, cofnięcie przez skarżącego złożonego wniosku o prawo pomocy w zakresie częściowym, zważywszy na brak w ustawie procesowej normy pozwalającej na umorzenie w takiej sytuacji postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, traktowane być musi jako odstąpienie przez wnioskodawcę od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie wyznaczonym normą zawartą w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. W tych okolicznościach na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.